RSS

De verkeerde/ The wrong one

19 May

Ik woonde op kamers met twee anderen.
Een ervan was een vriendin die al tijden iemand van haar werk ‘wel leuk’ vond. Toen was er dat bedrijfsfeestje. Eindeloos stond ze voor de spiegel te kijken welk T-shirt er het minst uitzag alsof ze een hapklare brok was; hij moest wel een béétje moeite doen, vond ze.
Hoe dan ook, terwijl zij weg was, ging ik naar bed met een goed boek (ik werkte daar niet). Ik hoorde een stevige herfststorm onder mijn vensterbank fluiten en was blij dat ik niet degene was die door dit ellendige weer hele afstanden per fiets hoefde af te leggen.
Het zal een uur of vijf in de ochtend/nacht zijn geweest, toen ik geroezemoes voor de deur gewaar werd, gemorrel aan de deur, gevolgd door gestommel op de trap. Mijn deur was recht boven de trap die daarna betreden moest worden, en had bovendien een nogal ruime kier. Eentje die de mogelijkheid gaf naar de binnengesleepte vangst te koekeloeren. Zonder ontdekking.
Donkere krulletjes met een sneeuwbleke huid, slanke tred, ongelooflijk oversizede winterjas er overheen. Haar kamer werd betreden, geroezemoes volgde.
Enige tijd later verdween ze naar de keuken beneden, al had ik dat niet door, samen met hem. Ik dacht dat ze hem de deur uit trapte en wachtte al hoopvol op het moment waarop ze alles zou vertellen. Maar nee, ze kwamen weer boven, met vers gemaakte warme chocomel.
Tegen de tijd dat ze waren uitgeleuterd en uitgedronken, was het al een uurtje of 6, 7 in de ochtend.
Ik kon niet meer slapen, besloot een douche te nemen. Heerlijk, een warme douchestraal over je hoofd laten kletteren.
Toen ik er onder vandaan kwam, werd ik me van een vreemd geluid gewaar. Ik keek nog om me heen of ik soms muizen zag, totdat ik me realiseerde dat het gepiep van muizen niet zo ritmisch gaat.
Het was een bed.
Het bed van mijn huisgenote. Niet wetende wat ik moest doen om het geluid NIET te horen (en vooral het beeld wat zich ogenblikkelijk op m’n netvlies vormde, kwijt te raken), vluchtte ik na verloop van tijd (toen het echt gênant werd) naar beneden, naar de keuken.
Ik klooide wat af met het gasfornuis, want had zojuist besloten dat dit het ideale tijdstip was om schuimpjes te gaan bakken.
De oven had een gebruiksaanwijzing. Je moest er niet te dichtbij gaan staan om te voorkomen dat je je wenkbrauwen meteen aanstak, maar de lucifer moest wel dicht genoeg bij de gasstroom komen. In m’n geklooi was het me niet opgevallen dat Vriendin inmiddels van de trap was gekomen. Toen ze bij de keukendeur stond met knalrode konen viel ze me pas op.
‘Zo, is het leuk met hoeheetieookalweer?’ vroeg ik met een grijns.
‘Oh mijn god, kon je dat horen?’ vroeg ze beschaamd.
‘Ik kwam net onder de douche vandaan. Je bed piept als een bende relmuizen’, sprak ik, waarna ik vroeg:
‘hoe moet de oven ook alweer aan?’ ik gaf haar de doos lucifers, om haar een mogelijke uitvlucht aan te reiken. Ik kreeg het kreng zelf toch niet aan. De oven, niet Vriendin.
‘Ja, het was zo’n gedoe’, verzuchtte ze, ‘hij kwam ook maar niet klaar’.
‘Is-ie net zo leuk als je hoopte?’ vroeg ik om romantische aanvulling op de conversatie toe te voegen.
‘Nou, eerlijk gezegd….’, begon ze, terwijl ze in 1 vloeiende beweging de oven aankreeg -zij wel!- en weer opstond, ‘…..is het de verkeerde! Dit is niet Kees, dit is Jan. Kees heeft me de hele avond niet aangekeken. Jan wel, en die wilde me naar huis brengen. Nu moet ik nog gaan zien hoe ik ‘m het huis weer uit krijg’, sprak ze simpel. Ik was even te perplex om te antwoorden. Vanwege die oven die braaf aan was gefloept (bij háár wel?!) én omdat het niet de Prins op de roestige fiets bleek.
‘Ga je schuimpjes maken?’ vroeg ze toen, kijkend naar de kom met stijfgeklopte eiwitten, die op het aanrecht stond..
‘Ja,’ zei ik, nog steeds verbaasd.
‘Lekker, ik wil straks ook!’ zei ze, waarna ze de trap opliep en Jan maar eens de deur uit ging werken.
Een goed begin van de zondag…

I was living with two others. One of them being a friend of mine, who ‘liked’ a bloke from her job. There was a party from that work one night. She was standing in front of her mirror to check out which T-shirt was best to wear, that didn’t she ‘take me!’ too loud. He had to make some effort, was her opinion.
Anyway, she left, I went to bed with a nice book (I didn’t work there). Outside I heard an autumn storm going around the house, making my windows sing. I was happy to be inside without having to cycle through this awful wind.
It must have been around 5, when I woke up because I heard some vague talking at the front door, followed by stumbling on the stairs. My door was right in front of the stairs followed by those stairs and had quite a gap, too. One that gave me the oppertunity to nicely check out the loot that was taken in, without being caught.
Dark, curly hairs, white neck, slim figure, incredibly oversized wintercoat. They disappeared behind her door.
After a while they both went to the kitchen, although I didn’t notice that. I thought she was kicking him out and was anticipating on hearing the whole story after that. But instead they came back up with some freshly made hot coco.
By the time they had finished talking and drinking their cocoa, it must have been 6 or 7 o’clock. I couldn’t sleep anymore, so I decided to take a shower. Lovely, warm water splashing on my head.
When I got out, I was aware of a strange noise. I was looking around for mice, when I realized mice don’t make such a rhytmic sound.
It was a bed.
My roommates bed.
Not knowing what I should do NOT to hear the sound (and especially to get rid of the mind image that I had immediatly) I fled into the kitchen when it became really embarrassing.
I was stumbling around the gas oven, as I just thought this was the ideal moment to make some meringues.
The oven was one with instructions. If you stood too close, you’d burn your eyebrows. If you didn’t go near enough, the fire wouldn’t lit. In my attempts to get it on, I hadn’t noticed my Friend had come downstairs. She was standing in the doorway with scarletred cheeks when I noticed her presence.
‘So, having a good time with Whatshisname?’ I asked with a grin.
‘Oh my god, you heard it??’ she asked shamefully.
‘I just got out of the shower, your bed is squeeking like a bunch of mice gone evil’, I said, after which I asked:
‘How do I get the oven to work?’ and handed her the box of matches, to give her an easy escape. I couldn’t make the bloody thing to work anyway.

‘It was a bit complicated’, she sighed, ‘it took him ages to have an orgasm at all’.
‘Is he every bit as nice as you thought?’ I asked, in an attempt to add some romance to the story.
‘Well, to be honest’, she started, while she mastered handling the oven in 1 fluent move- yes, she could do it!- and stood up straight again, ‘…..this is the wrong one! This isn’t Pete, this is Jim. Pete didn’t look at me all night. Jim did and he wanted to escort me home. Now I have to figure out how to get rid of him’, she said plainly. I was too surprised to even answer. She was talking about Jim as if she’d brought home a wrong carton of milk. And that bloody oven hadn’t given her any trouble at all?!
‘Are you making meringues?’ she asked me, looking at the bowl of stirred egg whites, waiting on the sink.
‘Yes’, I said, still stunned. 
‘Good, I want some, later!’ she said, followed by her climbing the stairs to tell Jim off.
A good beginning of a Sunday morning….

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on May 19, 2014 in Daily life, Humour

 

Tags: , , , , , , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: