RSS

Hetzelfde gezicht / Same face

19 May

Mijn broer Paul is nog niet zo heel lang het huis uit, als ik op een goed moment bij hem logeer.
Ik ben een klein onderdeurtje van een jaar of 12.
Hij is in de grote stad gaan studeren, waarbij hij een verdieping deelt met een jongen genaamd Danny.
Danny heeft een vriendin, Anita, die ik in het voorbijgaan (op en neer naar de wc, bijvoorbeeld) weleens in de meest wonderlijke outfits voorbij heb zien komen -waar ik niks van begrijp, in de zin dat het me opvalt tot het moment dat ik het aan m’n broer gemeld heb om me vervolgens op de boterham met pindakaas te storten die hij voor me gesmeerd heeft, dat werk.
Eigenlijk zie ik ze nooit zoveel, maar ik weet wel dat Danny er woont en dat Anita zijn vriendin is.
Op een avond staat mijn broer net met een hoop heisa de kunst van het koken uit te voeren, als de deurbel gaat.
‘Kun jij even open doen?’ vraagt hij mij, omdat hij net ruzie heeft met een pan gehakt en kruiden die niet helemaal doen wat ze volgens de verpakkingen van diverse zaken wel horen te doen.
Ik haast me op mijn blote voeten springerig naar de voordeur.
‘Jezus, Paul, ben je gekrompen?!’ vliegen me de woorden van een oprecht waanzinnig verbaasde Anita naar het hoofd, die daar blijkt te staan.
‘Ehh ik ben Iris, zijn tien jaar jongere zusje’, antwoord ik, eveneens verbaasd en met grote ogen.
‘Jemig wat lijk je op hem! Echt twee druppels water!’ roept Anita, nog steeds zwaar verbaasd en duidelijk niet over de schok heen.
Ik wist dat ik op mijn broer leek, maar niet dat het zó erg was dat mensen ervan gingen denken dat het menselijk mogelijk is om te krimpen…

My brother Paul hasn’t been living on his own for very long, when I stay over there.
Being a bouncing bunt of about 12 years of age.
He went to study in the big city, renting a shared appartment with a boy called Danny.
Danny has a girlfriend, Anita whom I’ve come across with (going to the toilet, for instance) every now and then in some quite off outfits -which never have made any sense to me, I only notice long enough to mention it to my brother, who successfully distracts me with a freshly made peanutbutter sandwich, that kind of things.
I actually hardly ever see both, but I do know Danny lives next door and that Anita is his girlfriend.
On one night my brother is performing the art of cooking with a lot of hoopla, when the doorbell rings.
‘Can you open it?’ he asks me, because he is just having a fight with a frying pan filled with minced meat and herbs, which aren’t acting out the way it says they are supposed to do on the packages they came in.
Barefeet I bounce my fleet feet to the front door.
‘Jesus, Paul, have you shrunk?!’ the words are blastered in my face by Anita, who’s apparently at the door and sounds sincerely shocked.
‘Err I’m Iris, his junior sister by ten years’, I answer equally shocked, with big eyes and hugely surprised.
‘My god you’re his speaking image! Really, like two peas!’ Anita urges, still incredibly surprised and not quite finished being in shock really.
I was aware of the fact I look like my brother, but I wasn’t aware that it was so ‘bad’ that it makes people think that it’s actually humanly possible to shrink…

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on May 19, 2014 in Daily life, Humour

 

Tags: , , , , , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: