RSS

Logeren/ Sleepover

19 May

Ik bleef een nachtje bij een vriendin slapen. Gezellig, want elkaar al tijden niet meer lang gesproken. Met een bijna intiem kaarslicht dineetje was het gastronomische onderdeel alvast ruimschoots geslaagd. Eindeloos babbelen, tv kijken, muziek luisteren.
Toen het ‘naar-bed-gaan’ ritueel. Dat was van ons allebei anders. Dat wisten we al, want ons allereerste studentenkot ooit was samen.
Met name het tanden poetsen is anders.
Mijn tandpasta, ongeacht welk merk, maakt me aan het kwijlen. Als een tandeloze teckel. No way dat ik dat zonder wasbak red.
Vriendin daarentegen doe dat niet alleen wel degelijk moeiteloos zonder die wasbak, ze loopt ook gezellig rond, vouwt de was op, legt schone sokken in de la, richt de keuken opnieuw in, redt de wereld nog even.
Ik moest lachen om deze acties, wat een rampzalige uitwerking had op mijn ‘kwijlreservoir’. Zelfs al probeerde ik m’n lach in te houden. Het kwaad was al geschied.
Vriendin keek lachend om de hoek van haar badkamerdeur. Een zwevend hoofd.
‘Gaat-ie?’ vroeg ze verbaasd.
‘I wa ehe verhehe ha hij haltij honlooh’, deed ik een poging tot uitleg, (‘ik was even vergeten dat jij altijd rondloopt’) met mijn mond tegen het plafond gericht, nu beducht om niet nog eens dezelfde fout te maken als daarnet.
‘Ah, ja ik vind het zó ontzettend saai om stil te blijven staan! Vind ik echt niks aan’, verklaarde ze wat ik al wist, maar was vergeten.
Toen ik een witte punt op mijn sok ontwaarde (want schoenen al uitgetrokken), keek ik eerst wat bedenkelijk. Daarna bedacht ik me dat het een bewijs betrof dat mijn theorie klopt. Zonder wasbak red ik het niet. De witte punt op mijn sok was m’n eigen kwijl met tandpasta. Het was officieel kansloos. Tenminste, het tandenpoetsen. Het slapen ging prima, we sliepen beiden als roosjes.

I stayed over at a friends house. We hadn’t talked for ages and with an almost intimate candle light dinner the gastronomical part of the evening was a cozy hit. Then followed by the ‘going-to-bed’ ritual. We both have different ones. We knew that, having been roommates in the past.
Especially the brushing-teeth part is different. My toothpaste, no matter what brand, makes me drool. A lot. Like a toothless teckel. No way I’m going to make it without a proper sink.
Girlfriend, on the other hand, not only doesn’t need a sink while brushing her teeth, she’ll walk around, folds her laundry, puts away clean socks in a drawer, rearranges the kitchen, saves the world while at it.
I was laughing because of that, which had its effect on my ‘drool-reservoir’, even though I tried not to laugh too loud. It was too late for that. The damage had been done.
Girlfriend looked around the corner of the bathroom door, smiling. A floating head.
‘Are you okay?’ she asked surprised.
‘I ha fohohhe you ahayhs hah ahounh’ I tried to explain (‘I had forgotten you always walk around’) with my mouth aimed towards the ceiling, carefull not to make the same mistake again.
‘Ah yes, I find it terribly boring to keep still in the same place all that time! Really, I don’t like it at all’ she told me what I knew, but had forgotten about.
When I discovered a white spot on my sock (because I had already taken off my shoes), I was wondering for a moment. Then I realized it was proof of my theory being right. I don’t make it without a sink during brushing teeth. It was my own drool mixed with toothpaste. Officially didn’t make it. Well, the brushing teeth part, that was. Sleeping was no problem at all.

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on May 19, 2014 in Uncategorized

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: