RSS

Zwarte schapen/ Black sheep

22 May

Bijna iedereen heeft er een in zijn familie: zo’n familielid dat niet wil deugen.
Iemand waar niemand mee vergeleken wil worden. Het zwarte schaap.
Gebeurt dat wel, zo’n vergelijking, dan zijn heftige excuses met blote knieën op de grond de enige remedie om ooit nog in een goed plaatje te komen. Heftige scheidingen van familiedelen vinden er anders plaats. Want die is het wel met die eens maar vond neef Zo en nicht Zus eigenlijk maar niks en is allang blij eraf te zijn. Die vindt weer dat oom Zo en tante Zus toch al slecht bij het behang kleurden en bovendien paste het aantal bordjes van dat ene servies steeds niet, dus afzinken in de Noordzee en tadaa, klus geklaard.
Ja, hebben we beeld?
In mijn familie is het niet veel anders.
Het familielid in kwestie leeft inmiddels niet meer.
Oma.
De ‘leuke’ verhalen zijn vooral de lachwekkend slechte. Het is echt kansloos. Zelfs op de begrafenis werden er vooral warme verhalen aan opa opgehaald (die was enkele jaren ervoor overleden). Van oma waren er alleen uit de oorlog nog prettiger zaken terug te vinden.
Huiverend hoorde ik van mijn zus hoe ze bij echtelijke ruzies altijd weer moet horen dat ze toch wel heel veel op haar moeder begint te lijken. Die op haar beurt, want zo gaat dat, aan moet horen dat ze op haar moeder, de gevreesde Oma, is gaan lijken. Het betere zout-in-de-wonde wrijven, zullen we maar zeggen. Gelukkig hoorde ik al van die truc ver voordat mijn echtgenoot zelfs maar in beeld was. Dus ik ben dat lot voor geweest. Bij ruzies roep ik:
‘Jemig, wat lijk JIJ op je schoonmoeder zeg!’

Everyone has one of those familymembers: one that can’t be ‘good’.
The person nobody wants to be compared with. The black sheep.
If such a comparison does happen, excuses, on ones bare knees wishing and hoping you will one day be forgiven are necessary.

Otherwise huge separations will take place in the family, because cousin This and cousin That couldn’t get along anyway, aunty Zero and uncle Nero didn’t match the wallpaper anyway and that special china didn’t match the number of people, so let’s throw them in the big ocean and whoppa: done with the evil.
Do we have an image?
Our family is no different. The one concerned is no longer alive. Grandma. The only ‘nice’ stories are the laughbably bad ones. It’s chanceless, really. Even at her funeral the warm remembrances that were spoken about were of granddad, since the last time grandma had been a pleasant woman had been during the war.
Shivering with fear I heard my sister telling how in marital fights, her husband likes to say she is starting to look like her mother. Who in return, since that’s the way it goes, keeps telling her mother how she’s starting to look like her mother, the feared Grandma. The best way to rub salt in a deep wound.
Thankfully I learned about this before I even met my husband. So I was well prepared. When we have a fight, I yell ‘bloody hell, you sound just like your mother-in-law!’

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on May 22, 2014 in Uncategorized

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: