RSS

Monthly Archives: June 2014

Het Rosie Project/ The Rosie Project

Na alle reclames en recensies voorbij te hebben zien komen van dit boek, geschreven door Graeme Simsion, en omdat we een familielid hebben met het Asperger Syndroom, vond ik dat ik dit boek gelezen moest hebben.
Het Rosie Project gaat over Don Tillman die een jongedame genaamd Rosie op zijn dak krijgt die alles in zijn leven overhoop haalt. Voor iemand die alles bijna van minuut tot minuut vastgelegd heeft liggen, een zeer ingrijpende gebeurtenis.

De eerste pagina’s zijn zeer vermakelijk. Een feest van herkenning voor wie vaker optrekt met mensen met het Asperger Syndroom (of andere vormen van autisme).
De hoofdpersoon doet sterk denken aan Dr Sheldon Cooper, als je weleens Big Bang Theory kijkt.
Hoewel Don Tillman al meteen wat aangenamer, menselijker overkomt dan Sheldon ooit doet. Omdat hij zijn gedrag heeft aangepast aan wat zijn omgeving van hem verwacht. Hij is zich hier ook van bewust. Hij verklaard het gedrag van mensen die die hem lief zijn aan de hand van vastliggende factoren. Alsof het data betreft in plaats van emoties. Het leest allemaal lekker weg, je kunt je zalig vergapen aan zijn manier van doen en denken.
Zijn theorie omtrent eten en drinken zal menig diëtist ergeren- het lijkt afwisseling, maar is in feite behoorlijk eenzijdig. Hij eet op vaste dagen van de week exact hetzelfde, maar legt dit uit als ‘goed’.
Het is ongeveer op een derde, dat ik het raadsel wat er ontsponnen is, ontknoopt zie. Dat is jammer met nog een heel boek in ‘t verschiet. Qua continuïteit in vermaak maakt het niet veel uit, het blijft leuk. Vanaf ongeveer de helft raakte ik zo nu en dan de draad kwijt in de gesprekken die er zijn. Het is niet altijd even duidelijk wie wat zegt, ook al omdat de schrijver hier en daar zinnen in tweeën lijkt te knippen, die nog steeds bij dezelfde persoon horen. Dus moest ik regelmatig een heel riedeltje opnieuw lezen om duidelijk te hebben wie nu precies wat zegt.
‘Leg niet teveel uit’. is meestal het credo voor schrijvers. Hoewel de hoofdpersoon in dit geval wel zal moeten -hij heeft tenslotte een afwijkende manier van denken- is het af en toe wel degelijk teveel. Door blijven ratelen, steeds maar weer iets uit blijven leggen wat eigenlijk al uitgelegd is werkt tamelijk vermoeiend. Na drie zinnen weet u het ook wel. Die halve pagina is niet nodig. Aan het einde is dit helemaal het geval.
Hij heeft anderen nodig om hem uit te leggen waar hij nou zo’n last van heeft. Daar doet het dan ook denken aan de film ‘A Beautiful Mind’, waarbij een ander moet uitleggen wat hetgene is wat de hoofdpersoon voelt.
Dit boek is geschreven als een kruizing tussen een Dan Brown pageturner en een chicklit. Je vliegt helemaal mee op de vaart die Don in het verhaal maakt.

Zou ik dit boek aanraden? Jazeker
Pluspunten: heerlijk geestig, grappig, leest prettig weg
Minpunten: bij tijd en wijle te chaotisch geschreven, clou te snel weggegeven.

 

I kept reading raving reviews about this book, and given that we have a relative with Asperger’s Syndrome, I thought I just had to read this book.
The Rosie Project is about a young man named Don Tillman, who gets visited by a female creature named Rosie, who creates a chaos in his life. For someone who plans everything from minute to minute, quite a disruption.

The first pages are highly amusive and very recognisable to anyone who gets to deal with people with Asperger’s Syndrome (or other types of autism) on a regular, if not daily, base.
The main character reminds strongly of Dr Sheldon Cooper, for who watches Big Bang Theory.
Unlike Sheldon Cooper, Don Tillman is a rather pleasant person though. He has adjusted his behaviour to the persons surrounding him most. He is aware of himself being different. He explains his needs towards others (and vice versa) almost as if it’s data. Human emotions aren’t his thing. It’s very funny to read.
His theory about food will annoy many dietician. He explains it as ‘variaty’ because he eats different each day of the week, but to be fair it’s not. Exactly the same.
At about a third of the book, I saw the riddle being unveiled. Too bad, as I still had so much of the story left. Then again, it didn’t stop me from reading beyond as it was still entertaining. Also, it becomes far less clear at about half of the book who is saying what. I’ve had to read some of the conversations more than once to recap who said what exactly, because some sentences were cut short and started again.
‘Do not explain too much’ is a tip that many writers are ordered with. As this is the thinking process of someone who hasn’t got a normal thinking pattern, the author has to so more than usually. But at the end, it does become too much. Half a page of explanation, when three sentences would’ve been enough.
This book has been written as a cross between a Dan Brown pageturner and a chicklit. You’ll run right through the pages.

Would I recommend this book? Oh yes!
pros: funny, witty, quickie in between
cons: a bit chaotic at times, clou given away too early, riddle exposed

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on June 9, 2014 in Books, Opinion

 

Tags: , , , , ,