RSS

Monthly Archives: August 2014

De Vergeetclub, Tosca Niterink

Geweldig boek, al vanaf de eerste letter. Wie bekend is met het werk van Theo & Thea zal zich in dit boek beslist vermaken. Het is een bundeling van columns die eerder in de krant verscheen.
In De Vergeetclub speelt Tosca’s eigen moeder de hoofdrol, die uit huis geplaatst moet worden wegens meer begeleiding nodig hebben dan door de kinderen nog op te brengen is. Achter cijferslot en grendel komt ze te wonen tussen andere bejaarden die hun tijd in feite uitzitten.
De manier waarop dit wordt omschreven door Tosca is zowel schrijnend, omdat je het ontbreken van diverse zaken toch echt wel terugleest, maar ook met ontzettend veel humor. Je ziet meteen Thea met haar grote tanden en opgestoken haar weer voor je.
Op hilarische wijze omschrijft ze hoe het eraan toegaat. Eigenlijk door alleen de omgeving en simpele gebeurtenissen weer te geven. Hoe de hal is aangekleed met een slee en een klomp waar een kaars in zit, bijvoorbeeld. Of hoe alle oudjes staan te wachten bij de prullenbak waar iemand tegenaan is gereden. Hoe ze een van de bejaarden doorverwijst naar een verpleegster met de woorden dat dat een grondstewardess is, omdat het betreffende exemplaar op een aankomend vliegtuig (?!) staat te wachten. Dat werk. 
Dan zijn daar ook nog de gesprekken, die zo vreselijk uit de lucht zijn gegrepen dat het leidt tot een zeer droog en grappig geheel. 
Ik heb het vergeleken zien worden met de bejaardenversie van Absolutely Fabulous en inderdaad, afgezien van de drank en sigaretten: dat is het ook.

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on August 31, 2014 in Uncategorized

 

Frankenweenie (Tim Burton)

Omdat ik deze eruit vond zien als een kinderfilm, wilde ik ‘m gezien hebben. Leek me leuk. TIm Burton heeft tenslotte ook Nightmare Before Christmas gemaakt, Corpse Bride en deel gehad in Coraline. Nightmare Before Christmas vond ik geweldig, al is de setting voor jonge kinderen wat griezelig: Halloweentown. Corpse Bride en Coraline waren al hele andere films. Dat had me moeten waarschuwen. Corpse Bride heeft nou nog wel grappige stukken, maar veel minder sterk dan Nightmare Before Christmas, en Coraline heeft een tamelijk eng stuk voordat het eindigt; ik kan me voorstellen dat een jonge kinderfantasie daar nog behoorlijke nachtmerries van kan krijgen.

Hoe dan ook, Frankenweenie moest gezien. Net als de film Frankenstein geheel in zwartwit. Het begint leuk met, als herkenninspunt voor degenen die Corpse Bride ook zagen, Victor in jonge gestalte, met zijn hondje Scraps. Niet met de stem van Johnny Depp deze keer, want ja, de jonge versie had de baard nog niet in de keel. De jonge versie heeft wel ineens andere ouders trouwens.
Je ziet Victor naar school gaan, een nieuwe leraar Natuurkunde krijgen. Een wat bizar klasgenootje hebben met een kat als orakel, en nog wat gebruikelijke etterbakken die wat afklieren. Dit gedeelte van de film, waarin Victor’s hond overlijdt en hij hem weer tot leven wekt, is gek genoeg wat saai. Het kabbelt voort en er gebeurd niet echt veel opzienbarends. Victor wil dat zijn tot leven gewekte hond geheim blijft, wat allicht niet lukt, maar heel veel bijzonders gebeurd er niet.
Pas op het moment dat zijn schoolgenootjes weten hoe ook zij hun overleden huisdiertjes weer tot leven kunnen brengen, breken ineens Jurassic Park en The Gremlins tegelijkertijd uit en wordt het wat leuker. Tim Burton heeft scenes gekopieerd, wel heel grappig:
In Jurassic Park zie je een van de mensen uit de auto stappen op het moment dat de Tyrannosaurus Rex uit z’n hok ontsnapt. Deze man rent naar de wc (je ziet 3 hokjes) en pakt de middelste, doet de deur dicht, wordt opgevreten door de T-Rex.
Om het nog een soort van kinderlijk te houden heeft Tim Burton in dit geval een man naar een plastic wc-huisje (maar ook hier: drie op een rij) laten rennen, en komen er nu gremlins-achtige figuurtjes uit de wc-bril kruipen, die hem de wc weer uit doen vluchten. Ondertussen maakt een gigantische, op z’n achterpoten lopende schildpad T-Rex geluiden en jaagt iedereen de stuipen op het lijf. De gremlin-achtige figuurtjes maken ondertussen net zo’n puinhoop als je van ze mag verwachten, en worden met zout tot ontploffen gebracht, wat net zo’n vieze puinhoop achterlaat als, wederom, The Gremlins.
Bij het einde merkte ik niet alleen zo down als het heen en weer te zijn, ook dat de film nog een bijzondere boodschap bij brengt: soms is het goed om te laten gaan. Uiteindelijk hoeft dat niet, maar dat element is wel duidelijk aanwezig.
De film is donker, veel te donker voor kinderen. Er zit nauwelijks de humor in die je voor hen zou mogen verwachten. In Corpse Bride was Victor nog een gezellig stuntelig joch, hier niet. Een ietwat eenzame, slimme jongen. Hij wordt niet echt gepest in de film, maar je ziet hem ook niet duidelijk geliefd zijn verder.
Ik zou het dan ook niet aanraden voor kinderen onder de 8 of 10, zoiets.

Since I was convinced it was a nice and cute film, I wanted to see this one. Tim Burton is usually a guarantee for everything good: proper storyline, proper efforts, proper film music etc. I’ve seen A Nightmare Before Christmas, a lovely film with a scary looking background. Given that I’ve seen Corpse Bride and Coraline aswell, which turned out to be both completely different kind of films, I should have been warned. Corpse Bride isn’t bad, but it’s not that funny, it’s quite dramatic, not as funny as Nightmare Before Christmas. Coraline has an ending that can be quite sxary for a young child’s fantasy. I’m sure that for some kids it will lead to nightmares, that one.

Anyway, I was curious about Frankenweenie, so had to watch it. Just like Frankenstein, this film is completely in black & white. It starts with a nice recognisable leading figure (for who has seen Corpse Bride) Victor. Just not with Johnny Depp’s voice this time, as Victor is young here, of course, so his voice is quite a bit higher. This younger Victor does have different parents all of the sudden.
We see Victor attending school and getting a new teacher for Nature Science. A weird classmate has a cat as an Oracle and there are some bullies being bullies, just the usual stuff really. This part of the film, where Victor’s dog dies and he tries to revive it is, oddly, quite slow and boring.
It’s not until other classmates join, that things get started for real. All of the sudden, you recognise Jurassic Park and The Gremlins. Scenes are literally copied from these films.

At the end of this film I noticed not only being down, but also that this film brings a quite useful message: sometimes letting go is really the best option. That element is clearly visible within the storyline.
I do think this film is far too ‘dark’ for children. Then again, not every child is the same. But it’s barely truly funny for kids. In Corpse Bride Victor was nicely clumsy etc. Here he isn’t. He is quite a lonely boy, clever. He doesn’t really get bullied or anything, but you do notice he’s not very popular. I wouldn’t recommend this film for kids under 8 or 10, depending on the child. It would be ace for Addams Family members, however….


<spoiler alert>
Jurassic Park has a scene where a guy fleas into a toilet cabine, the middle one of three. The escaped T-Rex finds him anyway, eats him up. For this film a slightly more child friendly option has been used: plastic toilet boxes in a row, but again the middle one being used and the guy in the middle one is being chased out by the weird Gremlin like creatures that crawl out of the toilet. Also, one of these creatures is put into a microwave, which leads to it exploding. SO very much copied, but very funny nontheless.

 

 

 
Leave a comment

Posted by on August 31, 2014 in Films, Opinion

 

Tags: , , , , , , , ,

For B & D

Once upon a time there was a bearded dragon called Dee,

who was mighty in love with her owner, called Bee.

She would cry rivers of water when Bee went to school

so hard, in fact, it was mistaken for being the local pool

‘Oh lordy, what’s up with you?’

Asked Bee to her dear Dee, having absolutely no clue.

‘Well, I’m in love with you and I’m not a human being,

I feel so left out when I see you leaving

for school, sports and reading, I can’t help it

I can’t think of anything or anyone else but you! Please, fix it!’

And so Bee went to a wizard and asked him

‘What should I do with Dee? Except for a good swim

in its tears I can’t think of much else, now it there?’

‘That question is a bit of an odd one, sounds more like a dare’

spoke the wizard, that scratched his head and then knew:

‘Oh wait, I have got this!’-and pulled out a brew

In a glas bottle, in the loveliest shade of pink.

‘Let your Dee drink this and it will be happy’ the wizard said with a wink.

So off Bee went, the potion under her arms, wrapped in her sweater,

feeling this was gonna be good and all for the better.

‘Look Dee, a wizard told me this would make you happy!’ and showed the bottle

and Dee looked at it and said ‘it looks like a throttle’

And Bee replied ‘no, that’s just the color!’ but Dee didn’t feel assured.

‘I will take a sip, too, then’, Bee promised. This cured

Dee for not wanting, so there up Bee went. She took a sip of the brew,

Dee followed after and after a minute or two

Of absolutely nothing happening, both Bee and Dee started shaking and shifting,

floating, rumbling and tossing. It was an amusing side seeing them drifting

like that, but after a few minutes Bee yelled ‘alright already, when will this stop?!’

and then they noticed what had happened: Bee and Dee made a swop

both having drank the brew, Bee now had a tail and Dee a face

the were both human and bearded dragon, wasn’t that just ace?!

They entered the school, both of them, the most lovely couple anyone

had ever seen. It had been that easy, it was done!

(and yes, they lived happily ever after 🙂 )

 
Leave a comment

Posted by on August 25, 2014 in Uncategorized

 

Kazzydoodah strikes again :)

Once upon a time there was a woman with mighty big hair

she once tried to comb it, but it was quite a dare

‘No no no no!’ Her hairs cried out loud.

That was quite embarrassing, so she drank some stout.

Now, what was she supposed to start with this hair, unwillingly to be shaped by a brush?

‘Oh for heaven’s sake, what a load of hush’,

she sighed. ‘You know what? I will be the woman with the strongest hairs on earth! You’ll see!”

And see, she began to fight crimes with her hairs. Someone about to drown at sea?

Not with the mighty hairbush to the rescue! She would throw her hairs out as a fishing rod

and tadaa! A human would be safe and sound ashore (looking a bit like a very odd cod)

Trapped on a deserted Island? Not so much with Kazzydoodah at your side!

Her mighty hair would simply captivate a turtle, ready to catch a ride!

Fallen off a big building and nowhere to get a grip on?

Kazzydoodah would let her hair out so you’d have a way to climb back on

All these things, but Kazzydoodah didn’t think of her hairs as a blessing,

more as a curse, since her hairs were never cooperative, only messing

around with any timetable she had. ‘But please, Ms Lovely, don’t change a thing!

For your hair has been nothing but wonderful, it just needs managing!’

‘How on earth are you going to manage my hair??’

Asked Ms Lovely herself, in which, to be fair,

she kind of had a point. The people looked at her, concluded her hairs were full of life

(given the fact that she had saved so many lives, this wasn’t a big surprise, it was a strife)

so they decided: ‘you know what? Our local knittingclub will make you a fantastic

piece of hairnet. They’ll make some nice patterns and make it look ecstatic’

Kazzydoodah did like the sound of that. The knittingclub started an knitted

a beautiful ensemble which covered all of her hairs nicely

‘Now, wear it with care!’ the knittinclub added wisely

And so she did, so she did.

THE END 😉

 
Leave a comment

Posted by on August 25, 2014 in Uncategorized

 

For Kazzydoodah

For Kazzydoodah

Once upon a time there was a cage

filled with people, birds and cats on a rage

(for they couldn’t find the exit of this place)

and didn’t have so much as a lace

to find their way out. This didn’t make them happy

they were tired of singing ‘Flappy

bird, oh Flappy bird, open the door of this peculiar spot

for we’re going nuts here on the dot!’

Then a big pair of scissors were found

it turned out they had all been bound

by this weird little lady, lying on her couch

had all of the sudden started to comb her hairs -ouch!

And freed all of the creatures living there not to fit

in what was not a cage but actually a great big knit

of hairs being uncombed and uncared for

and so the creatures in the hair swore:

‘This never again!’ and bounded their powers

tied all of the hairs in a big knot like a bouquet of flowers

glued it together so there was no escape

(after freeing every creature, even the great big ape)

And there you had it, everyone ran out of the backdoor

or hiding underneath the carpet, right on the livingroomfloor

it was like that, I swear this has happened for real

why would I make it up, it’s a really big deal

that one knows there is no one with such a hairdo

as our greater Kazzykadoo-

dah, queen of lovely Bridget Jones-like interference

really, normal life has no resemblence

to quite such a lovely girl

she is really an utter Twitter-pearl 🙂

 
Leave a comment

Posted by on August 3, 2014 in Uncategorized