RSS

Brother of the more famous Jack / De warmte van plastic tulpen

27 Sep

De titel viel me in het Nederlands op. Zo idioot dat ik het moest lezen.
Ik viel meteen voor het verhaal van Katherine, die kennismaakt met het gezin van haar filosofieprofessor Goldman. De inleiding gaf daar aanleiding toe. Deze is van haar filosofieprofessor, Jacob Goldman. Een tamelijk cynische samenvatting van een gelukkig huwelijk waarin beiden echtelieden zich de vrijheid hebben aangemeten om toch helemaal zichzelf te blijven. Jacob houdt niet van het platteland, maar omdat hij al mag werken waar hij het leuk vindt, mag zij de plaats kiezen waar ze wonen. Hij schrijft en geeft les, zij houdt zich bezig met het krijgen van kinderen, deze opvoeden en een moestuin onderhouden.
Katherine wordt door een vriend van de familie meegenomen en omdat ze hier prima tussen past, wordt de band met de familie al gauw hechter.

Barbara Trapido heeft een unieke manier van het perfect omschrijven van omgevingen, gezichten en karakters. Je ziet meteen voor je hoe iemand eruit ziet, waar iemands gedragingen vandaan komen en hoe iemand klinkt. Daarnaast lijkt ze een voorkeur te hebben voor niet voor de hand liggende types, wat het een heel kleurrijk geheel maakt en wat zeer uitnodigt tot verder lezen. De karakters ontwikkelen zich logisch en daardoor laat je je moeiteloos wegvoeren in het verhaal, wandel je mee in de voetstappen van de karakters.

Dit boek is, zelfs na diverse keren lezen, nog steeds een van mijn favorieten.

The title in Dutch caught my eye first, years ago (‘The warmth of plastic tulips’, what the heck??) I HAD to  read this book because of its idiocy.
I loved the story of Katherine immediately, who gets to know the family of Mr Goldman, her Professor in Philosophy. This is because of the Prologue that’s supposedly written by Jacob Goldman. A rather cynic capture of a happy marriage in which both partners have taken the freedom to stay themselves completely. Jacob doesn’t like the country, but since he’s the one working on the spot where he likes it most, she’s allowed to pick property. He writes and gives lectures, while she has babies, raises them and manages the garden.
Katherine is invited by a friend of the family and since she plunges in really well, the bond grows stronger and more intense.

Barbara Trapido has a unique way of perfectly describing surroundings, faces and characters. You have a very steady image of what someone looks like, why s/he behaves the way s/he does and what s/he sounds like. She seems to have a preference for uneasy characters, which makes it a colorful bunch and a lust and must to read on. The characters develop themselves in a sensible and believable way, which makes it a smooth trip down the road into the steps of the characters. 

This book is, even after several readings, still one of my most favorites. 

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on September 27, 2014 in Books

 

Tags: , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: