RSS

Kerstcircus / Christmas circus

22 Jan

Een van de eerste baantjes die ik had was op een bescheiden kantoor. Toen de kerstperiode aanbrak, werd er een uitje georganiseerd. Het kerstcircus in de Schouwburg.
Omdat we vrij laat aan kwamen -de grote baas, laten we hem meneer Jaarsma noemen, kon zijn zin om op tijd te vertrekken weer eens niet vinden- was het al donker in de zaal toen we arriveerden. Voor het gemak werd ik naast meneer Jaarsma geplaatst. De andere collegae zaten op verschillende plekken naast en om ons heen.

Het duurde even voordat ik doorhad dat meneer Jaarsma niet alleen wat oud en vergeetachtig was, maar ook snel slaperig, als het op donkere ruimtes aankwam.
Toen er op het toneel twee springerige heertjes tevoorschijn kwamen en een vaag, clownsachtige figuur apestreken uit begon te halen, was ik verbaasd om een andere collega naast me te horen fluisteren:
‘Meneer Jaarsma, u bent toch niet in slaap gevallen he?’ waarop de beste man wat wakker schrok, en handig inspeelde op het beeld op toneel. De clown, in hesje met blauwe en rode kleuren, lag op z’n buik dramatische bewegingen te maken. Als een klein kind dat z’n zin niet krijgt.
‘Nee hoor, ik vroeg me gewoon af of dat de Amerikaanse of de Zweedse vlag was’, verexcuseerde hij zich haastig. Dusdanig dat niet alleen de hele zaal het verstaan had, maar ook hartelijk begon te lachen.

Vijf minuten later sliep Jaarsma weer.
Welbesteed, dat geld…

One of the first jobs I had was at a small office. When Christmastime arrived, we were going out as a team. To the Christmas Circus at the local theatre.
Because we arrived quite late -as the big boss, let’s call him Mr Birds, couldn’t find his mood to leave at a proper time again -it was already dark inside when we got there. As it was easiest that way, I was put next to this Mr Birds. The other colleagues were seated around us on various places.

It took me a while to notice that Mr Birds wasn’t just old and a bit forgetfull, but also had trouble keeping his eyes opened once exposed to a bit darker surroundings.
When two jumpy acting figures appeared on stage and a vague, clownesque idiot started moving around, I found myself being surprised to hear another colleague whisper: ‘Mr Birds, you haven’t fallen asleep, have you?!’to which the old man shamefully awoke and handily spoke, as if it was programmed as such on display (the clown on its belly on the stage, crying dramatically using arms and legs, being dressed in something blue, red and white) :
‘No no, I was just wondering if that’s the American or the Swedish flag’ he said so loudly everybody was able to hear it.
All of the people laughed and the show could go carry on its merry way.

Five minutes after that, Mr Birds had fallen asleep again.
Five minutes. Money well spend.

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on January 22, 2015 in Daily life, Humour

 

Tags: , , , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: