RSS

Zitten/ Sitting

18 Feb

Ik had, in een zalig tweedehandswinkeltjes shopronde, een kort jurkje en mouwen (bolero) aangeschaft.

Stond prima, die outfit. Nog wat lippenstift en mascara op (mijn echtgenoot viel bijna flauw van het lachen, dreigde er foto’s van te maken. ‘Of nee, misschien moet ik eigenlijk meteen de krant maar bellen’) en daarna gewoon doen of ik dat elke dag op en aan had. Viel nog niet mee, met die Bambi-benen op hakken.
In de pub met onze vrienden meeten. Iedereen keurig opgedirkt in kleurige outfits, nette pakken met krakend leren veterschoenen -want gympen verboden in de club- natte haren van het douchen, glitters en glimmers overal. Het zou gezellig worden, dat was duidelijk.

Dat ik na een flinke lachaanval in de pub meteen m’n mascara al kwijt was (in een papieren zakdoekje), dat nam ik dan maar voor lief (dat gebeurd toch altijd). Toen richting club.
Het zag er leuk uit. Beetje als een kroeg, eigenlijk. We zetelden ons in een gebankte hoek met heerlijk jaren 70 oranje, poefjes die op half opgezette -maar onthoofde- pinguins leken en tafeltjes die later nog als plectrum konden dienen voor Guitar Hero bijvoorbeeld.

Een van onze vrienden, een koddig klein kereltje met bijna meer tattoeages dan huid, schopte zo’n opgezette pinguïn voor m’n neus.
‘Here, Piglet, have a seat’ werd me aangeboden. Dus ik ging zitten, zoals ik dat altijd doe.
Ik liet me zakken, want die poef was nogal laag bij de grond.
Met m’n benen wijd. En dan verbaasd het commentaar horen:

‘Wohow! You’re sitting down like a bloke!’ een hoop gelach en de herstelronde volgde ogenblikkelijk:
‘Go sit there, on the couch, much better!’ en gierend van de lach deed ik dat. Het werd heel gezellig.

I had bought, in a lovely second handshop, a nice little dress and a some sleeves (the bolero kind).

That outfit was alright on me. Some lipstick and mascara (my husband nearly fainted from laughing when I did that, threatened to take pictures and put them on to facebook. ‘Oh no, perhaps I’d better ring the newspapers first ‘).
And then pretend I was used to doing this every single day.
Wasn’t so easy. Bambi-legs on heels.
Meeting our friends at the pub. Everyone was neatly spruced in colorful outfits, dandy suits and creaking lace up shoes -because sneakers are forbidden at the club we’re heading for- wet hairs from misty showers, glitter and glamour everywhere. We were about to have an excellent night, this was very clear.

That I lost all of my mascara (in a paper handkerchief) after nearly weeing myself laughing, I took that as a bonus (that always happens anyway). Then heading for the actual club.
It looked good. A bit like a pub, really. We sat ourselves down in a banked corner that was dressed warmly in seventies orange, poofstools that looked like stuffed penguins and tables that could function as an emergency-plectrum.

One of our friends, a funny little man covered in tattoos for as far as the skin could reach, kicked one of those stuffed penguins in my direction.
‘Here, Piglet, have a seat’ he offered. So I went for a seat, the way I always do. I’m not that elegant. At least, not automatically.
As it happened to be a poofstool, I lowered myself..
Legs spread. And then heard the surprised comment:

‘Wohow, you’re sitting down like a bloke!’ a lot of laughter and a quick recovery followed:
‘Go sit on the couch there, much better!’ and screaming with laughter I did. It become a fab night.

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on February 18, 2015 in Daily life, Humour

 

Tags: , , , , , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: