RSS

Dan Brown, Inferno

20 Mar

Dan Brown’s boek over Dante Alighieri.

Het was niet dezelfde soort page turner die zijn voorgaande boeken (Bernini Mysterie, De Da Vinci Code, Het Juvinalis Dilemma) wel waren. Sterker nog: de overpeinzingen die professor Robert Langdon in de eerdere verhalen had die het daar interessant maakten, houden de boel hier ineens op, merk ik. Alsof je het schuim uit een goede bak afwaswater slaat. Het tempo verdwijnt omdat Langdon om de haverklap een flashback naar een eerder gegeven college heeft.

Daarnaast is het al vrij snel duidelijk dat de schrijver je op het verkeerde been wil zetten. Daardoor blijven bepaalde verhaallijnen hangen op een al vroeg aanwezig wantrouwen. Het suffe is dat dit ook wordt versterkt door vragen die Langdon zichzelf stelt, maar juist ook door de vragen die hij zich niet stelt.

De reis door de beelden, geheime tunnels en ruimtes is overweldigend, zoals gewenst. Tegelijkertijd worden er hier en daar ook talen door elkaar gebruikt, wat niet voor iedereen toegankelijk is. Het lijkt wel of de schrijver er vanuit is gegaan dat iedereen wat basis Italiaans kent. De meeste stukjes tekst zijn weliswaar braaf vertaald, maar niet alle. Nu begreep ik het wel, maar ik ben benieuwd of dat echt voor iedereen opgaat.

Het verhaal gaat niet zo snel als zijn voorgangers. Weliswaar is er een deadline -zoals ook in z’n voorgangers- maar het einde is eigenlijk….tja. Beste omschrijving die ik er toch voor kon vinden: ‘slappe piemel in een wasmand’.

Op zichzelf een leuke weglezer, maar hij is wel anders dan z’n voorgangers. Een prima reis door Dantes werken wel gegarandeerd.

 

Dan Brown’s book about Dante Alighieri.

It wasn’t the same page turners his former books (The Da Vince Code, The Bernini Mystery, etc) were. Quite the contrary: before, the thinkings of professor Robert Langdon were an asset to the story, made it a very interesting addition to the story. Now it keeps the story up. He keeps having flashbacks of a college he’s given. Like slapping the soapfoam by adding too much grease. It makes the story stop, not add to the tension that’s build up as a result of the thrilling story.

Beside that, it’s very clear from quite early on, the author has the intention of turning the story around. Which makes one distrustful from almost the very beginning. A result of the many questions Langdon asks himself. Mostly, by the questions he doesn’t ask himself.

Travelling by the sculptures, the secret tunnels, famous buildings, places and rooms is the way you’d wish it. At the same time, more languages are being used and not all of them are translated. The author apparently finds that everyone should know at least a bit Italian, while this is simply not the case for everyone. I could understand, but I’m really not that sure if this is the case for all who read the book.

The story doesn’t have the same speed its siblings had. Okay, there’s a deadline, just like was the fact before, but stil, the end is….best description I can find, is really: ‘like a weak willy in a laundry basket’. 

In itself a good book, but different. Who loves the works of Dante Alighieri will be pleased by his works.

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on March 20, 2015 in Books, Opinion

 

Tags: , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: