RSS

Huisgenoot/ the Roommate

17 Nov

Als je op kamers gaat wonen, wil het soms gebeuren dat je met huisgenoten te maken krijgt. Met een beetje geluk is dat een leuke. Soms vormt zich uiteindelijk een band. En anders zul je het ermee moeten doen dat je op feestjes altijd de meeste lachers op je hand krijgt door over de fratsen van je huisgenoot te vertellen.

Dit hoeft niet slecht te zijn.

Een van mijn oud-huisgenoten viel onder de laatste noemer. Hij had de kamer in het wanstaltige pand tijdelijk via zijn baas aangeboden gekregen. De huisbaas en zijn baas kenden elkaar. De kamer was, in dat opzicht, een tamelijk grote belediging voor de functie die hij zou gaan vervullen. Dus zat ik met een compleet maffe huisgenoot, die daarnaast interesse bleek te hebben in het buurmeisje. Die hem een creep vond. Wat hij, eerlijk gezegd, ook was.
We zouden een keer uitgaan. Hij had een auto, dus hij ging rijden. Na een sloot bier en wijn. Ik was wel verstandig, maar nou ook weer niet zó verstandig. Ik stapte namelijk in. Hij had nog een vriend van hem uitgenodigd om mee te gaan ook en omdat de bijrijdersstoel niet vast te zetten was, moest die daar gaan zitten.
‘Dan zitten de dames veilig, kom op Wim’, sprak hij. Wim had er geen zin in, maar deed braaf wat hem was opgedragen. Onderweg werden we aangehouden. Ook zoiets: dat gebeurde anders nooit. Alleen bij deze huisgenoot.
‘Laat mij het woord maar doen, jongens’, sprak de huisgenoot ons toe. Prima. Blij toe ook, trouwens.
‘Wilt u even uitstappen?’ Huisgenoot stapte braaf uit.
‘U reed te snel, wist u dat?’ eerste vraag.
‘Ja ziet u, ik wilde zo snel mogelijk naar huis’, begon Huisgenoot, ‘want zie je, de bijrijdersstoel is stuk’. Hij wees op de stoel, liet zelfs zien wat daar stuk aan was. De agent schrok.
‘Ja, ik begrijp dat u daarmee naar huis zult willen, lijkt me ook een goed plan’, toen de volgende:
‘Zou u even voor mij willen blazen?’ och shit, dacht ik nog, daar gaan we. Maar nee, het ging goed.
Eenmaal weer in de auto barste hij los.
‘Sodeju, dat was op ‘t randje’, begon hij, ‘nu moet ik alleen zorgen dat we niet nog een keer worden aangehouden, want dit gaat niet de hele avond goed’. Ik was verbijsterd. Ik wist niet waarom, maar ik dacht serieus dat we naar huis gingen. Niet dus. Ondertussen ging hij verder met z’n verhaal.
‘Ja, ik heb ooit een trucje van iemand geleerd. Als je je tong op dat rietje doet, kun je vervolgens zo hard blazen als je wilt, dan slaat dat apparaatje niet uit’. Ik slikte nogmaals.
En dat was nog maar het begin van deze huisgenoot.

If you’re about to live on your own for the first time, sometimes roommates tend to cross your path. With a bit of luck it’s a nice one. Sometimes you bond. And sometimes you have to live with the fact you end up having the weirdest ‘roommate related’ stories at parties. 
Not always bad, by the way.
One of my old roommates could be categorized in the latter. He temporary got one of the sorry rooms in the building, arranged by his boss. The boss and the landlord were acquantainces. The room was, in fact, quite a disgrace to the actual job this roommate was about to start. But there was no other possibility for the moment. So I got stuck with a loon for a roommate, who fancied the nextdoor neighbour. Who thought he was a creep. He was, in her defence.
For instance, we were about to go out. He had a car, so he was driving. After he drank about a lake of beer and wine. I felt like a sane girl, but I wasn’t. I got into the car. He had invited another friend to join us. The chair next to the driversseat was broken, and he asked his friend to sit in that chair.
‘In that way the ladies will be safe. Come on, Will’, he said. Will didn’t want to, but obeyed anyway. On our way to the citycenter, we were held by the police. Another thing: I had never been held by police. Only with this roommate that occurred.
‘Let me do the talking, guys’, he said. Fine. Happy to, in fact.
‘Would you mind getting out of the car for a moment, sir?’ Roommate got out like a good boy.
‘You were driving too fast, are you aware of that?’ first question.
‘Yes, well I was trying to get home as quick as possible, you see?’ he said, ‘because this chair, it’s broken’ he pointed out the chairs, showed what was the defect. The officer was a bit shocked.
‘Yes I can see it’s broken. I can imagine you want to go home with that. Seems like a very good idea’, then the next: ‘can you breath into this straw for me please?’ 
‘There we go’, I thought to myself. But no, it seemed to be alright.
Once back in the car, Roommate started talking.
‘Phew, that was close!’, he said, ‘we have to make sure that doesn’t happen again tonight, this was pure luck’. I got numb. I actually thought he was serious and about to drive us home. Not gonna happen. He goes on with his little story.
‘There’s a trick for that machine, I’ve learned’, he said, ‘if you put your tongue on the top of that straw, you can breath all you want, it won’t measure any alcohol’. I was a bit more scared of this loon now.
This was only the beginning of this roommate.

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on November 17, 2015 in Daily life, Humour

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: