RSS

Ally McBeal

06 Jan

De serie was in de jaren negentig zwaar populair. Calista Flockhart die de titelrol vertolkte, kreeg weliswaar wisselende kritieken op haar figuur (wanneer krijgt een vrouw dat niet, overigens? Het is nooit goed: of ze is te dik en te lelijk, of ze is te dun en moest zich schamen. Het is toch nooit goed) maar op zichzelf was de serie een prettige verademing, verhalend over een advocatenkantoor vol idioten.
Want ja, daar kwam het op neer.
Het begon ermee hoe Ally daar op dat kantoor terechtkwam, allicht. Ook al door een rechtszaak en de toevallige ontmoeting op straat met Fisher, die ze nog van college kende. Die bood haar een plekje aan op zijn eigen kantoor. Een aanbod dat ze eerst afsloeg (‘het gaat jouw alleen maar om GELD!”) maar na een juridische aanvaring met een collega die z’n handen niet thuis kon houden, nam ze het dan toch aan. Probleempje: haar ex werkt er ook. Haar inmiddels getrouwde ex. Zijn vrouw ook. En is ze over hem heen? JA HOOR! (niet dus)

De serie moest het aanvankelijk van Ally’s neuroses hebben, gaandeweg werd de clientele steeds debieler en idioter. Rechters met een fetish voor schone tanden, een rechter die een affaire bleek te hebben met een van de kantoorgenoten en zo nog een paar.

Hoewel het een vergaapcircus aan rariteiten was, verloor de serie daarmee op een goed moment ook z’n daadkracht. Het rare werd gewoon. Dus steeds weer nieuwe mensen aantrekken met rare trekjes. De serie begon daarnaast aanvankelijk met een soort gefotoshopte ‘The Mask’karikaturen . Een paar vrouwen die een man verlekkerd nakijken, kregen tongen van een meter die uit openstaande bekken rolden. Op een gegeven moment was daar niets meer van terug te vinden. Heel jammer, want ik denk dat een deel van die zwaar overdreven uitingen nu net hetgene was waar men voor bleef hangen. Het stond ver van de realiteit, dus grappig.

In plaats daarvan maakte de serie de fout door Billy, Ally’s ex dus, niet alleen te laten scheiden, maar daarnaast ook nog een heel seizoen lang te laten doodgaan aan een vervelende kanker.
Toen dat seizoen voorbij was, begon de serie bovendien stiekem opnieuw. Deze keer was het Ally die op straat tegen iemand aan botste. Een jonge, vrouwelijke advocate, die met een gebroken hart om werk verlegen zat. Ondertussen bleek de ex van deze jongedame ook bij Ally op kantoor rond te lopen en werd Ally zelf ineens de psychisch begeleidende kracht voor dit stel.

Waardeloos.

De eerste drie seizoenen zijn, hoewel inhoudelijk niet meer de sterkste -Boston Legal kwam daarna en vele malen idioter, beter en diepgaander- nog best te doen.

 

This series was incredibly popular in the nineties. Calista Flockhart, playing the titlerole was given mixed reviews (when doesn’t a woman get those? Either she’s too thin so it’s unhealthy, or she’s too fat, or not pleasing to the eye in a different way; no way to escape, really!) but in itself the series was exciting, new, about a lawyers’ office filled with idiots.
Because yes, that was pretty much what it was all about.
It all started with the way Ally became part of that office, of course. Walking down the streets, she runs into FIsher, an old college mate, who offers her a job at his new office. Ally rejects the offer, as she knows that all he cares about is money. She wants to help people. Then, she got into legal trouble at the office she actually worked at. A bastard who can’t keep his hands to himself. She doesn’t have a case in the end, so she quits and goes to the office of Fisher. To discover that the ex she left years ago is working there. With his wife. Is she over him? YES, SURE! (SOOOO not!)

This series was, in the beginning, thriving on Ally’s neuroses. After that, her colleagues and their clients just became weirder and weirder, including judges with weird fetishes, such as clean teeth and one that actually slept with one of the office members.

Although it was a weird and wild circus in this show, it did loose its edge after a while because of that. Weird became normal. That’s why you tuned in, no? It no longer surprised, in a way. So they kept carrying in new people with weird quirky things to pep it up. Whilst the series began with The Mask-like photoshopped items (women turning their head, jaws on the floor, a tongue of 3 miles falling out), after a while, this was no longer being used. I do think this is what the show lacked in continuity. That was, in the beginning, what made people tune in, I think. So when that was taken out, it lost its appeal.

Next to that, the show made the mistake to allow Billy to die for a whole season of a dreadful cancer. I didn’t even want to see that season as it was so far gone already. The season after that, the show basically committed suicide by secretly starting over: Ally bumped into a young attorney in the streets. A young woman who was going through a tough break with her boyfriend. Ally hired her for the office, just at the same time one of her associates had hired….the ex of this woman. BOOM! Same situation, different -less known- actors. From there, the series really had nothing to go to. Jon Bon Jovi was probably hired to make up for some of it, but in the end, the show was actually only good for the first three seasons. After that, they should have stopped.

You better watch Boston Legal for fun, idiotic humour and even some deep thoughts on how the law works. Actual matters. 

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on January 6, 2016 in Opinion

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: