RSS

Het Nijntje Museum

12 Mar

Het Nijntje Attractiepark is eigenlijk een betere benaming, zeker sinds de verbouwing. Eerder was het een tentoonstelling, en moet ik zeggen dat het me beter beviel.
Toen was het in feite een lange gang, gelijkvloers. Er was een ruimte waar ruimschoots vormpjes door kubussen konden worden geduwd, waar daar ook op geklommen kon worden, er waren afbeeldingen van Nijntje, Betje Big en Boris Beer die met losse stukjes vilt een soort van ‘aangekleed’ konden worden, en er was een bus en een auto waar meerdere kids tegelijk in heen en en weer konden rijden à la The Flintstones. Er konden aardig wat kinderen tegelijk in en met elkaar spelen. Er was een grote taart waar doorheen gekropen kon worden, met een tv in de wand ervan, er was een ‘bos’, waar bomen en paddestoelen stonden en waar kinderen verstoppertje met elkaar konden spelen en daarnaast nog een knutselruimte.

Nu is dat toch wel een tikje anders.

Nog steeds gesitueerd recht tegenover het Centraal Museum, stonden we (met vriendin en kids) eerst ruim een half uur te vernikkelen in de kou, omdat het binnen zo vol was.
Een smalle stoep naast een drukke straat, met groot verkeer (bussen, vrachtwagens, bestelbusjes). Als je dan op een tochtige hoek met een forse hoeveelheid peutertjes staat te wachten of je eens naar binnen mag, gaat de aantrekkelijkheidsfactor behoorlijk omlaag. De stoep van het grote museum is aanzienlijk groter.

Eenmaal binnen is de garderobe gelukkig wel geregeld: een grote ruimte voor alle buggy’s, jassen, paraplu’s en ook kluisjes om zaken in op te bergen.
Dan de ruimtes zelf. Sommige elementen herken je nog van voor de verbouwing, nu anders geplaatst. Op de blokken mag nu niet meer geklommen worden. De kinderen worden vooral gestimuleerd om zo hard mogelijk alle kanten uit te schieten, merkten we. Het is eigenlijk net of je een gethematiseerde speeltuin betreedt. Er zitten wel kleine opdrachtjes verwerkt, maar stiekem is het toch meer een pretpark.

Er bevindt zich boven ook een soort verkeerstuin, die niet tegen grote drukte kan. Meer dan 3 driewielers en 2 auto’s hebben we niet gezien. Dat is heel lang wachten. En van dat lange wachten worden niet alleen kinderen heel vervelend, maar ook hun ouders/begeleiders. Ongemanierd zelfs. De regel ‘kom, dat andere kindje wil er ook mee spelen’, of ‘let je even op? Er zijn nog meer kinderen’, gaat dan niet meer op. Kinderen worden zelfs bruut aan de kant geschoven, omdat er zo nodig met een ipad/iphone/drie meter lange voorschuifl…een foto van het kind gemaakt moet worden….wtf?! Dat je je eigen kind het belangrijkst vindt, dat snap ik. Toch mag ik hopen dat je je kind wel een beter voorbeeld geeft, dan maar aan je oerdrang van elleboog stoten en aan de kant duwen, toegeeft.
Niet dus.

De kinderen vermaken zich zeker wel -wat toch het belangrijkste is- maar zijn na zoveel drukte echt he-le-maal hyper en tegelijkertijd óp. Een restauratie waar even wat gegeten kan worden is er niet. Wel een zaal waar zelf meegebrachte broodjes gegeten kunnen worden.

Een middagdutje is dan weer geen probleem, dat wel.

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on March 12, 2016 in Daily life, Opinion

 

Tags: , , , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: