RSS

Muziek/ Music

09 Oct

Teksten van muziek doen me weinig. Nooit heb ik daar echt naar geluisterd. Ik word gegrepen door de melodie. Wat maakt dat ik af en toe de meest debiele liedjes leuk vind. Het stuiterige soort deuntjes van K3, Kinderen voor Kinderen, Zecchino D’Oro, Hamelen, enzovoorts. Die kinderliedjes hebben vaak een hoog ‘oppeppend’ gehalte wat mij betreft. Fijn als ik me een keer down voel of iets. En ja hoor, ik luister ook The Beatles, Joe Cocker, The Byrds, Roxette, Queen enzovoorts.

Daarentegen luister is niet graag naar, wat ik nog het meest vind klinken als cirkelzagen die zogenaamd kunstig van een soort melodie voorzien zijn. Dat die dingen ooit een keer per ongeluk in een echoënde put met een berg aluminiumfolie en gemalen glas zijn gelazerd en dat er toen iemand dacht: ‘goh, dat klinkt bést geinig’, wil nog niet zeggen dat ik vind dat het het etiket ‘muziek’ verdient.
Of van die rappers die eigenlijk niet kunnen zingen en dus maar een klassiek muziekstuk op de achtergrond zetten en daar hun hele levensverhaal op tetteren. Ja, wel keurig op de maat. Dat dan weer wel. Mijn ding is het niet, nooit geweest ook. Als ik een audioboek wil, koop ik dat wel…
Maar dat ben ik.
Het nadeel van nooit luisteren naar teksten, is dat je de liedjes die je maar één keer hoorde, ook nooit meer terug kunt vinden als je op het zalige medium youtube rondhangt. Dus was ik erg blij toen, op twitter, @jonnythumper me inlichtte over The Police. Bam. Meteen een stuk jeugdherinneringen terug. Van onderweg naar het strand zijn, in de auto, met vader die het toch wel erg prettig vond als z’n kroost zich gedroeg daar op de achterbank en dus zijn eigen jeugd in de autoradio duwde.
Toen @timmcnulty, die me fijn wat Ierse folkmusic wist aan te prijzen, die ik voorheen al bij mijn vader, zittend op zijn rommelkist, meezong. Heerlijk. En ik was érg blij toen Yvon Jansen, oud DJ, me wees op de geweldige muziek uit de jaren 60 en 70. Onder andere Shocking Blue. Het nummer Venus en Never Marry A Railroadman bleven meteen hangen. Met het doorlopen van andere ‘sixties hits’ videos op youtube zag ik de veel originelere versies van nummers terug die ik, gezongen door andere bandjes, geadoreerd had. Of die stukken soundtrack van films zongen die ik in een andere versie kende (Nancy Sinatra met ‘Bang Bang’ bijvoorbeeld, meteen kwam Kill Bill terug). Of van verzekeringsreclames. Jonny, Tim & Yvon: ik ben jullie eeuwig dankbaar! Want ja, zoveel doet muziek met me.

Muziek heeft op mij vrijwel hetzelfde effect als drugs op personen hebben. Vermoed ik. Ik heb de chemische substanties nooit gebruikt, dus daadwerkelijk vergelijken kan ik het niet. Ik kan helemaal opgaan in muziek. Met een koptelefoon op en het volume hoog, ogen dicht, gaat m’n fantasie keihard met me op de loop. Ik kan op muziek wegdromen dat ik de muziek zelf maak (op viool of piano bijvoorbeeld, twee van die lekkere tut instrumenten die ik ooit heb leren bespelen) of dat ik me ergens bevind waar ik helemaal in m’n element ben, met iemand dans, keihard paardrij (ja OK, die opgepepte tune van Ivanhoe zal daar ongetwijfeld aan bijgedragen hebben), zwaar populair ben op een feestje en voor de verandering niet zo strontverlegen in een hoek verdwijn. Het soort zaken waarvan ik wel weet dat mensen met drank danwel drugs ongeveer gelijksoortige wanen hebben. Bij mij houdt het wel op als de muziek stopt. Dus zet ik het bij voorkeur op ‘repeat’.
Ik kan het dan weer niet als ik samen met iemand anders luister, trouwens.
Die muziek moet echt met koptelefoon en he-le-maal voor mij zijn. Tenzij die ander het nummer net zo leuk vind als ik.
Samen muziek maken/zingen kan ik dat dan weer wel. In m’n eentje doe ik dat namelijk juist weer níet. Toch altijd bang dat iemand het dan per ongeluk hoort en op de rode buzzer drukt.

Zo af en toe heb ik een melodietje in m’n hoofd zonder te weten waar dat van is. Dan moet ik m’n vriendin Doreen weer bellen, en over de telefoon het deuntje zingen/hummen/fluiten (‘dat is ‘Leaf’ van Wonderwoman! Hoe kom je daar nou weer op?’ ik: ‘hoorde ik net toen ik schoenen kocht…’ zij: ‘what the fuck doe JIJ in een schoenenzaak?!’). Maar ik dwaal af, sorry.
Het klinkt niet héél beroerd als ik zing  (ik zat ooit op de koorschool, mijn kop staat nog op de voorkant van een CD, nota bene; ik zou volleerd zangeres moeten zijn, maarrrr: helaas!) maar toch, het algemeen herkenbaar maken van een melodie lukt niet altijd..
Als ik het eenmaal weet, speel ik zo’n liedje ook meteen 20 keer af. Kan ik niet meer stoppen met het luisteren. Een enorme pepper kan het dan zijn. Of het nou een goed nummer is of niet…

Ik heb vriendinnen en vrienden die niet naar muziek kunnen luisteren als de tekst ze niet aanstaat. Hoewel ik moet toegeven dat ik er vaak zat achter kom dat de liedjes waar ik graag naar luister, totaal geen boodschap hebben, blijf ik erbij dat ik het prettiger vind om naar een lekker melodietje te luisteren, iets wat me grijpt en spreekwoordelijk de dansvloer op slingert, dan naar een enorm verantwoord tekstgeschal waar verder melodisch niet veel aan is. Dan vraag ik me ook af: wat moet ik hiermee? Voor goede teksten lees ik liever een goed boek, blog of krantenartikel. Daar luister ik geen muziek voor.

Lyrics of music have nearly no effect on me. I barely listen to them. Or at all, really. It’s the melody that grabs me. Which makes that I sometimes even like to listen to children’s songs. So sue me. I do like to listen to certain nursery rhymes with a beat. Or Kinderen voor Kinderen, K3, Zecchino d’Oro etcetera. They have the ability to pep me up when I need it. And don’t worry, I also like The Beatles, The Byrds, Queen, Joe Cocker and so on. I am -sort of- grown up. 

As opposed to, what I think mostly resembles chainsaws that have been magically given some sort of tune. I can’t help it if they have thrown such equipment in a depp well with some glass and aluminum foil and someone thought: ‘well, it does sort of sound OK!’ I just don’t think it’s music.
Or rappers that actually can’t sing, and so instead tell their whole life story on the beat (yes, I’ll give ‘m that) of a piece of classical music that they decided to destroy. If I want to listen to a book, I’ll buy an audiobook.
But that’s me.
The unfortunate part of never listening to lyrics, is that you can’t ever find back the songs you enjoyed once or twice, when scrolling on the lovely site of YouTube. So I was very pleased when, on twitter, @jonnythumper brought my attention to The Police. Bam. Welcome back childhood! Being on our way to the beach, seated in the back, whilst my parents pushed their own childhood in the car radio.
Then @timmcnulty who reintroduced me to some Irish Folky music, that I had already known, singing those songs along together with my dad (given that him and me are the sole family members to actually appreciate that kind of music). How lovely! And I was VERY pleased when Yvon Jansen, former DJ, brought my attention to music of the sixties. Amongst them, Shocking Blue. Venus and Never Marry A Railroadman immediately stuck with me. By going through some other ‘greatest hits of the sixties’ videos on YouTube I recognised loads of songs that I had been admiring, sung by other bands. Or songs that have been used by films for the soundtracks, albeit in a slightly different sound. Hearing Nancy Sinatra sing ‘Bang Bang’ immediately brought Kill Bill back to me. And silly insurance companies using songs for their jingles. I can’t thank Jonny, Tim and Yvon enough! Because yes, that’s the effect music has on me.
Music has the same effect on me as drugs to other persons. I think. I’ve never used any. From the descriptions I’ve read of people tripping or their experiences as to what happens, it does seem the same as I have when I put on a song that I like, whilst putting on headphones and using volume 10. It’s an accelerator for any type of fantasy I might have. Dancing with somebody, feeling admired, loved, pretending I’m the one playing the piece, skateboarding like mad over a crowded street, that sort of thing. With me, however, the fantasy stops when the music does. So usually, I push ‘repeat’ on my device.
I can’t do it when someone else is listening with me, by the way.
The headphones are necessary to make it com-plete-ly MINE.
Making music/singing together is a possibility aswell. I can’t do that on my own, weirdly. I do always assume that someone, somewhere, will buzz me off when I do that. 

At times I’m stuck with a melody in my head, unaware what it is. I have to phone my friend Doreen when that happens, sing/hum/whistle the song, (which I’m not too bad at, considering my head is on some CD with church music for crying out loud, but still) and hope she can help me. At times this works brilliantly (‘that’s Leaf, by Wonderwoman, how did you get there??’ me: ‘I was buying shoes when I heard it’ she: ‘what the f*** were you doing shoeshopping??’  but I’m drifting off, I do apologise).
Once I found the song back, I can listen to it endlessly. For that moment. It doesn’t have to be the best song for that, I’ll admit…

I have friends who can’t listen to music if the text has nothing to offer. Even though I have to admit that I’ve been keen on a song that doesn’t exactly bring science to the table or anything, I do rather listen to a nice melody that lures me onto the dancefloor. Or a nice place to think of. Because that’s what music has a function for me. To be nice to listen to. Not especially its message. For that, I’d rather read a book, a blog, a newspaper and so on. While listening to some music I like. 

 

Advertisements
 
1 Comment

Posted by on October 9, 2016 in Daily life, Opinion

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,

One response to “Muziek/ Music

  1. Snefke

    October 10, 2016 at 8:57 pm

    Yep! de “Tune en groove” doen het, niet de tekst…. sfeerschepping… vind ik wel niet bij K3 en co… XXX

     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: