RSS

De Gelukkige Huisvrouw (boek)

07 Mar

Dit was het eerste boek wat ik van Heleen van Royen las. Vermoedelijk vond ik het daarom ook zo leuk. Als je er meer hebt gelezen, begint haar schrijfstijl en wereld denkbeeld ietwat te vervelen. De sneren die er hier worden uitgedeeld aan vrouwen die zich, zowel op voorhand (tijdens de zwangerschap) als naderhand (als de boreling er is) zodanig op het moederschap storten dat je er automatisch een reflux aan overhoud, zijn ronduit geweldig.
De MoederMelkMaffia ‘…..’ dat zijn van die moeders die niet willen toegeven dat hun miezerige tieten minder melk geven dan een blik poedermelk’
Zaken die, totdat Heleen van Royen het publiceerde, ook niet echt aan het licht werden gesteld. Dat het nu eenmaal niet altijd een geweldige ervaring is. Dat je ook geleefd wordt door anderen. Dat het sowieso anders kan lopen, met een post partum psychose bijvoorbeeld.

Het boek verhaalt over Lea, die getrouwd is met Harrie. Harrie wil graag een kind. Lea heeft die behoefte niet, maar nadat Harrie het inleidt met hoe hij haar in bed te grazen zal nemen, laat zij de pil wel staan.
Dat zwanger worden blijkt het probleem niet zo. Het ter wereld brengen daarentegen is een ander verhaal. De bevalling is een ramp. De weeën zetten niet door, ze wordt ingeknipt ondanks het feit dat ze om een keizersnee smeekt en ze voelt zich niet gesteund door zowel Harrie als haar verloskundige. Na de geboorte heeft ze eigenlijk geen zin in haar kind. De veranderingen die het met zich meebrengt -onder andere dat de sex met Harrie nog nooit zo beroerd was als sinds ze zwanger raakte- schieten bij Lea totaal in het verkeerde keelgat.

Het boek is heel vlot geschreven, met allerhande sarcastische bij- en ondertonen. Als het het eerste boek is wat je van haar leest, vermaak je je wel.
Omdat ze ondertussen in het reine probeert te komen met haar vader die zichzelf van kant gemaakt heeft, heeft dit boek een extra dramatische dimensie. Per slot van rekening zal een ieder die voor het eerst ouder wordt en een ouder mist, het gemis van diegene herkennen.

Al met al een vermakelijk boek.

Sidenote: de film kun je beter mijden. Hoewel het lezen van het boek ná de film de film wel opheldert.

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on March 7, 2017 in Uncategorized

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: