RSS

De Telegraaf vs integriteit & kinderrechten

14 Aug

We hebben het hier niet over een krant die bekend staat om de diepgaande interviews, de kritische blik op het eigen werk, en al helemaal niet om verantwoording afleggen tegenover anderen.
Ik denk dat het fluisterspel dé manier van HR is om iemand aan te nemen, daar bij De Telegraaf.
Dat zou in elk geval veel verklaren. (‘Het gaat niet om feiten, het gaat om wat verkoopt, wat mensen toch wel geloven, als je het maar zo schrijft dat het geloofwaardig overkomt’)
De Telegraaf kotst feitelijk op alles wat waar is, die gaat liever voor de snelle hapsnapverhalen.
Misleidende koppen. Het gros van de ‘journaille’ zijn Copywriters die elders maar niet aan de bak komen, maar wel regelrecht ‘clickbait’ kunnen maken. Voor de koppen dan. Inhoudelijk hebben ze dan weer niks te melden.
Heerlijk, als je verder eigenlijk niks kunt. Toch nog een krant die je aan heeft genomen.

Normaal gesproken stoor ik me er niet zo aan. Ik koop de krant niet en spreek eigenlijk nooit mensen die de krant lezen.

Deze morgen viel me alleen ineens op dat ze zich ook niet aan de wet houden. Dat vind ik dan wel weer kwalijk, vooral omdat dat specifiek kinderen betreft.

Van kinderen blijf je af. In elk opzicht. Het is ethisch onverantwoord om een interview af te nemen bij een kind die de leeftijd van 18 jaar nog niet heeft bereikt, zonder daar de toestemming van de ouders voor te hebben.

Bij De Telegraaf denken ze daar alvast heel anders over.

Kunt u zich nog herinneren, hoe, jaren geleden, in mei 2010, een zakkige journalist met jeuk aan d’r puisterige pruimendoos (daar heb je zalfjes voor!)de enige overlevende van een vliegtuigramp opbelde om te vragen hoe de zaken ervoor stonden? NEGEN JAAR OUD was dat kind. NEGEN. En tóch. Er móest gebeld worden. Het kind móest laten weten hoe het met hem ging. Het móest gepubliceerd worden. Waarom?
‘Nou ja, wij zijn De Telegraaf, wij doen niet aan integriteit en ethiek. Wij hebben geen morele waarden. Het enige wat ons aan onze zak zal jeuken, dat zijn verkoopcijfers’.

In verder alle kranten, op internet en op papier, zal het u zijn opgevallen dat minderjarige delinquenten niet bij naam worden genoemd. De leeftijd, en misschien een deel van wat er heeft plaats gevonden. Gezien de leeftijd van zo iemand, valt dat onder de wet op privacy. Dat er verder geen inhoudelijke mededelingen over gedaan worden. Niks doofpot, gewoon de wet.

Nu is het een kind van de burgemeester. En nu had De Telegraaf kennelijk weer zó’n jeuk aan de puisterige primeureikel, dat het besloot om het kind met naam, toenaam én het exacte vergrijp op de voorpagina te slingeren.
Aan de schandpaal, heette dat vroeger.
Vijftien jaar is dat kind. Die nu door mogelijk het hele land met de nek wordt aangekeken, omdat De Telegraaf vindt dat lezers, er recht op hebben om dat te weten.
Wie er even op googled, ziet al snel Artikel 16. Recht op Privacy. Ook voor kinderen.
Je staat niet boven de wet omdat je nog net genoeg legale papieren hebt om jezelf ‘krant’ te maken noemen.
Het kan niet anders of de gehele redactie van De Telegraaf is gevuld met psychiatrische patiënten, die mogelijk goede vriendjes zouden kunnen worden met mensjes uit Den Dolder.

Daar zitten ook heel veel mensen die vinden dat ze boven de wet staan, die dat alles negeren.
Ondertussen lopen de bladen en kranten te smullen van een burgemeester die haastig probeert te redden wat er te redden valt (dat zou u ook doen), terwijl niemand zelfs maar oppert om De Telegraaf eens een lesje te geven in Kinderrechten.

Waarom wordt dat stuk journaille nooit eens gedwongen om de excuses aan te bieden, krijgen journalisten geen taakstraf in de zin van een cursus Rechten, wat ze wel en niet mogen schrijven? Waarom is de voorpagina nooit gevuld met excuses?
Waarom waarom in jezusnaam is De Telegraaf nog altijd niet gedegradeerd tot louter ‘verkoper van onzin’ en krijgen ze überhaupt nog perspassen? Ik zeg intrekken die hap. Eerst maar eens wat forse taakstraffen.
Liefst in strafregels.
Honderd keer opschrijven (met pen, op papier, het liefst een veer en inkt):
‘Ik mag de wet niet overtreden en kinderen mishandelen op de voorpagina’.

De enige delinquent waarover ze nooit schrijven, dat zijn ze zelf. Het hele zwikkie.

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on August 14, 2019 in Daily life, Opinion, Uncategorized

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: