RSS

Category Archives: Books

#meToo Sexual abuse survivors

When The Waves Break The Silence coverpicGiven the many comments I’ve read about any type of bully who claims not having abused anyone and their bystanders going ‘why didn’t s/he report it when it happened then, eh?’ because to a bully, this is apparently the only way to  ‘proof’ that anyone is stating a lie as soon as they say ‘I was abused by him/her’.

It shouldn’t be up to the bully to decide whether a story is true or not, which is the whole problem with #meToo. They are, after all, the ones who started it in the first place. Of course they want the evidence, which they’ve wiped out, to be part of the ‘proof it!’ explanation.

Aren’t they right for wanting proof of their misbehavings then? By law, of course they are. Then again, there’s visible and invisible proof that could be claimed here.
The visible proof is, apparently, the report that was written by a police officer? If you believe the bullies, this is the first thing that should be done. Even before talking to someone in confidence, because the proof should be filed at all times. Even if the offender has whispered in your ears ‘try telling anyone, and I’ll cut your throat/hurt your family/make sure you will never work again/take all your money/kill you/anything else horrible’. Of course, bullies are never sensitive for this type of behaviour. They would never let themselves be intimidated by any of that. They are bullies, this is how they live. You intimidate people until they are stiff with fear and will only do as they are told, like a good soldier.

Then there’s normal people, with actual feelings, who DO understand that an attack of the sexual act, or longterm sexual abuse, will have taken a lot of your courage. Especially when it’s met with threats of any kind, or severe mental abuse as well.
A normal human being will think: that will take some therapy to get ready to even make the possibility of it having happened for real, be manageable. Because that is what it does. When someone attacks your body, without your consent, has threatened you to do any additional harm when you go tell anyone, it feels like that perpretator has just locked your body. It is no longer yours. If you so much as tell anyone, the entire world is gonna look at you like you’re the guilty one.

It takes more than a lot of courage. It takes the world to love you and to believe you. And then a bit more. Sexual abuse is not something to take lightly. It can take more than a decade, even a couple of decades, for a victim to go out and tell his or her story.

When The Waves Break The Silence is a story about this.
https://www.boekenbestellen.nl/boek/when-the-waves-break-the-silence/28025 Dutch page for paperback
https://www.amazon.com/Waves-Break-Silence-Lanen-Vries-ebook/dp/B07J5WPF57/ref=sr_1_1?ie=UTF8&qid=1540842084&sr=8-1&keywords=when+the+waves+break+the+silence&dpID=41qPIslfeuL&preST=_SY445_QL70_&dpSrc=srch amazon for kindle

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on October 29, 2018 in Books, Promoting

 

Tags: , , , ,

When The Waves Break The Silence

When The Waves Break The Silence coverpicWhen the body of a man is found on the beach of Luing in Scotland, it appears that nobody knows who he is.
He hasn’t been filed missing, nor is there anyone to claim the body. It remains a mystery who he is and what his story is, until Stella McFee, new officer in town, Lily Cochrane, intern at the local newspapers and Fiona Diggs, intern at the coroner’s office, stick their heads together.
It then appears the man has anything but a pretty past.

Based on true events, but altered for obvious reasons.

This book isn’t suitable for the under 18, contains strong language and may cause bad memories to arise. Help for the latter is included in the last pages.

 

kindle edition: https://kdp.amazon.com/amazon-dp-action/uk/dualbookshelf.marketplacelink/B07J5WPF57

paperback edition: https://kdp.amazon.com/amazon-dp-action/uk/dualbookshelf.marketplacelink/1726854302

Dutch publisher (book in English, publisher situated in the Netherlands):

 
Leave a comment

Posted by on October 11, 2018 in Books, Projects, Promoting

 

Tags: , , , , , ,

Jolet op de viersprong, L. van der Meer-Prins

Dit boek verslond ik gretig, als veertienjarige. Het stond in de boekenkast van m’n moeder.

Jolet, oudste van vier kinderen thuis, en bijzonder goed in leren, komt in dit boek op een kruispunt (de viersprong) van haar leven te staan. Net geslaagd is ze, en nu? Studeren? Dat gaat nogal wat kosten. Dus moet ze aan het werk. En komt ze oude bekenden van school tegen, die hun eigen gang zijn gegaan. Moet ze ondertussen rekening houden met iedereen thuis, die zich voor haar inzetten, zodat zij goed terechtkomt.

Het is een oubollig boek qua insteek, uiteraard, gezien de tijd waarin het geschreven is, maar ik heb zelf met volle teugen genoten van het verhaal van Jolet. Het laat een blik in de tijd zien, van hoe het er toen aan toe ging. Waar je als jonger zusje blij mee mocht zijn, wat een progressief gezin destijds inhield, en wat het betekende, om goed onderwijs te hebben.

 
Leave a comment

Posted by on August 29, 2018 in Books, Opinion, Uncategorized

 

Tags: ,

Het verhaal van het verloren kind, Elena Ferrante #FerranteFever /The story of the lost child

Dit laatste deel uit de reeks van de Napolitaanse romans beviel me eigenlijk het best. Natuurlijk, je hebt op z’n minst het eerste deel nodig om te begrijpen waar het over gaat, en het tweede en derde deel voor een groot deel ook, maar in dit laatste werk gebéurd eigenlijk het meest.

Hoewel ik nog steeds niet helemaal snap waar de #FerranteFever om te doen is -ik vind het vele politieke geneuzel en het ein-de-loze geratel van Lila over waar zij zich precies mee bezighoudt, niet boeiend genoeg om daar hele pagina’s over te kunnen lezen. Het zijn, net als de beslommeringen over hoe Elena meent het op zichzelf te kunnen betrekken- of juist niet- afleidingen van interessantere stukken verhaal. Hoe de dames onderling zich met elkaar gedragen, wat de liefde met hen doet -het verscheurd de ene vriendschap, lijmt de andere- en hoe Elena meent te weten wat het met haar vriendin Lila doet.
Sommige zaken vielen op hun plaats, andere niet. Uiteindelijk is het toch ook maar een verhaal.
Ik begreep dat men al 25 jaar niet weet wie de schrijfster is, dat er mensen zijn die zich niet kunnen voorstellen dat het door een man geschreven is. Dat vind ik beledigend. Alsof een man niet in staat zou zijn zo over vrouwen te schrijven? We kennen hier in Nederland Martin Bril, die toch ook de reeks Evelien heeft geschreven. Ik vind het helemaal niet zo ondenkbaar. Vooral ook juist omdat het over politiek gaat, en geleuter of schoenen, leer en computers met ponsplaatjes en rekenmachines. Het is tamelijk oppervlakkig. Er wordt gesproken over ‘ze vertelde me over die en die’, maar het gesprek zelf wordt niet weergegeven. En alles is, a la Tolstoj, als een soort brok op geschreven. Als er al conversatie is, is die niet noodzakelijkerwijs onder elkaar neergezet. Dus het argument dat het geen man kan zijn geweest die het schreef, houdt voor mij geen stand.

Maar dat ben ik.

Zeker het lezen waard. Dit laatste deel heeft een stuk meer actie dan ik in voorgaande delen ben tegengekomen. De vriendschap tussen Elena en Lila is me tot het einde een raadsel gebleven. Ik heb geen idee wat ze met elkaar deden. En dat hoeft ook niet. Dat is waar zowel een vriendschap als een relatie óók om draaien. De chemie tussen schepsels, die je niet kunt zien, en die zij zelf wél voelen.

This last part of the Neapolitan novels by Elena Ferrante is by far the best one for me. Of course, you need the first part as an introduction and the second and the third part are good for background, but in this last part, most things actually occur. 

Even though I still do not fully understand the full strength of the #FerranteFever -I don’t care much about the many politically filled backgrounds, the thoughts that some have. It’s reflecting without reflecting. It’s not actually profound, it’s picking a ground and going with it, as none of these friends actually choose a lifestyle to go with that political stream they say they like. And the many rants of Lila who tells endlessly about leather, shoes, the many designs she plans, and later about computers, punch cards and so on: I couldn’t read any of that for pages. It goes on and on?! Just like the parts where Elena reflects all of it on herself, it quite slows down the story for me. How the ladies interact, how their actions have consequences for friendships and other relationships. One breach glues another together and so on. Elena keeps telling how she thinks things affect her friend Lila. 

Some things fell into place, others didn’t. It’s still just a story, after all. 

I’ve understood it’s not been completely clear who Elena Ferrante is, for 25 years. That people have also suggested it is written by a man, that others claim this is impossible. I think this to be an insult. Since when are men not able to write about women? They have done so for ages. I don’t think it unthinkable, because much of the written items are quite shallow, in my opinion. Especially because it’s talks about politics, shoes and endless rants about computers. It’s being written ‘she told me this and that’, but the conversation isn’t always fully written out. And like Tolstoy: it’s many ‘bricks’ of text, nearly no paragraphs, and not all of the conversations are neatly put down. So the argument that it can’t have been a man, for me it is simply not convincing. 

But that’s me. 

This book is worth reading. This book depicts a lot more action than the former parts. The friendship between Elena and Lila doesn’t make much sense to me, until the very end. I have no idea what ties the two together. It doesn’t matter. This is between the people in a friendship. There’s chemic to consider aswell, and this isn’t to be explained by words, usually. It’s just there, you have to accept it, and that’s all there is to it. 

 
Leave a comment

Posted by on August 8, 2018 in Books, Opinion, Uncategorized

 

Tags: , , ,

De kellner en de levenden. Simon Vestdijk

Nadat ik De Vrije Vogel En Zijn Kooien had gelezen, werd me dit boek in de schoot geworpen.

In tegenstelling tot het boek over Anton Wachter, duurde het een aanzienlijke poos voordat ik doorhad waar het verhaal over ging. Je valt als het ware midden in een scène, en tot, zeg, het derde hoofdstuk zo’n beetje, wordt het niet écht heel duidelijk waar je nu precies deel van uitmaakt.

Het is een magisch realistische setting, met omschrijvingen die doen denken aan Peter Vos en Jeroen Bosch tekeningen, gecombineerd met Caravaggio en Dante-schilderijen. Prachtig, maar ook zeer gruwelijk. De beelden die Vestdijk weet op te roepen zijn bijzonder sprekend, maar omdat ze gecombineerd worden met een troepje willekeurig bijeen geschraapte mensen, die toch ook hun uiterste best doen om uit te maken, waar ze in vredesnaam in belandt zijn, is het ook zeer verwarrend. Je doet, net als deze mensen, je uiterste best om ergens een nooduitgang te vinden, om van het éne onwaarschijnlijke tafereel, in het andere te vallen. En dat blijft maar doorgaan.

Er zitten zeer veel heil en verdommenis momenten bij, gezever over God en de duivel. Ik moet zeggen: die stukjes heb ik wat gskipt, omdat ik niet op manier denk. Ik ging meer voor de beelden, zoals ik dat ook bij een schilderij zou doen: de schoonheid van de kunst zelf bewonderen, niet zozeer zien wat er nu gebeurd tussen die mensen.
Op twitter, facebook en instagram zie je het wel gebeuren, dat men een schilderij ziet, en daar een onderschrift bij gaat verzinnen. Zo van: ‘wat zouden ze éigenlijk zeggen?’
Vestdijk heeft er een heel boek aan gewijd.

Het is niet voor iedereen weggelegd om hier soepel doorheen te lezen, vermoed ik. Het is geen science fiction, maar je hebt hier wel een stevig pak fantasie voor nodig.

 
Leave a comment

Posted by on July 17, 2018 in Books, Opinion, Uncategorized

 

Een Moeder Van Niks

Dit geweldige boek van Annemarie Oster is een must voor elk, zichzelf niet al té serieus nemende moeder, maar ook voor hen die regelmatig met kinderen bezig zijn. Op zeer herkenbare, vlotte, komische en bijna poëtische wijze weet zij de lezer een prachtig beeld te schetsen van het dagelijks leven met haar twee zonen, die, geheel naar (eigenlijk) moderne maatstaven, geen moment bij de naam genoemd worden. En toch is het zo volkomen helder en hilarisch om te zien, hoe zij als dame in een net milieu, haar jongens door de jeugd jungle weet te leiden, bestaande uit ruwe bonken van jongens uit andere nesten, en hoe ze zelfs graag een blokje omrijdt voor de juiste school, zodat de (hoe dan ook ten toneel gespreid gaan wordende) scheldwoorden tenminste met de juiste nadruk en accenten worden uitgesproken.

Ik heb me een breuk gelachen, ik wens u hetzelfde toe 🙂

 
Leave a comment

Posted by on July 6, 2018 in Books, Opinion, Uncategorized

 

Tags: , , , , ,

How I made a Barbarella-outfit out of an H&M jumpsuit

Yes, I am without a hobby. You’ve got to be, when doing something like this, right?

Fact is: I wrote a scifi book (well, that is my opinion, the one I wrote it for said it has a lack of spaceships?! – it has one, but, like Dr Who’s, it’s camouflaged!) and I wanted a pic of me in a Barbarella-like outfit.

So there. That was the initial goal.
Now all I had to look for, was a store that sold something that came even remotely close to such an outfit.
After studying several outfits that I was aware of, worn by the gorgeous Jane Fonda, I decided to go for vlcsnap-2015-02-03-11h47m11s195this one.

When I found out H&M stores had a jumpsuit available in white, I went for it. Thankfully, I had just bought a sewing-machine 🙂

 

so after cutting the legs off, buying black satin ribbons, sewing those on the halter-part of the jumpsuit, I had to undo the legs. Given that I’m not really that good at handycrafts, I ended up making a seam quite next to where the original seam already was situated, camouflaged that with some more ribbon, and so on. Then I put on some cardboard tube with aluminum foil on our wii-gun.

To be fair, I was quite pleased with the result 🙂 So if anybody asks you: YES, I’m available for the remake of Barbarella! 😉

Barbarella IMG_6823_7172 klein.jpg

 
Leave a comment

Posted by on July 6, 2018 in Books, Films, Humour, Projects, Uncategorized

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

 
%d bloggers like this: