RSS

Tag Archives: discriminatie

Ebru versus Sylvana

Ik kreeg laatst commentaar op twitter toen ik daar zei dat ik Ebru Umar zo’n heerlijk mens vond en Sylvana Simons zo’n zure zeiker. Commentaar. Niet zozeer negatief, maar wel de vraag: ‘oh, waarom dan?’

Twitter is voor korte berichtjes, dus niet zo heel geschikt om een discussie aan te gaan. De persoon in kwestie bleek juist wat meer pro Sylvana te zijn, want ‘die is zo lekker zichzelf gebleven’. Dat ik denk: en Ebru niet, dan? Bovendien werd er gevonden dat het juist andersom is: Sylvana positief, Ebru zo’n zeur.

Het geval wilde dat ik net interviews van beide dames in Volkskrant magazine had gelezen. Daarbij kreeg ik spontaan zoveel meer bewondering voor Ebru. Die zich door de opvoeding van haar ouders, maar ook haar eigen karakter, eigenlijk een weg heeft weten te vinden uit de ‘klaag’zang waar ik de mensen waar zij het steeds over heeft, mee zie knokken.
Ja, moslims.
Ik schreef al eerder dat ik het opvallend vind hoezeer de verschillen in culturen mensen op splitten. En dat dat niet zozeer te maken heeft met wat hier in Nederland verlangd wordt van nieuwelingen. Ook weer wel, maar het is vooral de cultuur zelf. Hoeveel orthodoxe moslims en joden ken jij, die met iemand getrouwd zijn/omgaan met anderen die NIET uit diezelfde kringen komen? Hoeveel moslims ken jij die zich NIET laten verdelen door wat meneer Erdogan daar in het verre Turkije van ze eist?
En dat is niet omdat Nederland als land zegt: ‘gij zult niet mengen’. Tamelijk het tegenovergestelde.
Dat maken deze mensen er écht zelf van. Bewust kiezen voor iemand die je ouders voor je uitgekozen hebben, of je nu echt verliefd bent, ja of nee. Bewust iemand kiezen van hetzelfde geloof, dezelfde cultuur, hetzelfde alles.

Maar ik dwaal af. Want dit is slechts één vlak. Toch is ook in dit aspect een verschil tussen de dames Sylvana en Ebru terug te vinden: Ebru zegt in het interview letterlijk: ‘ik voel alleen niet de behoefte om me af te zetten tegen Nederlanders’. Sylvana zegt eigenlijk precies het omgekeerde. Die wil zo hard mogelijk knuppels in kippenhokken gooien. Onder het mom van ‘ik zeg alleen maar wat ik vind’. Alleen doet ze dat niet. Ze bindt er meteen consequenties aan. Over Zwarte Piet zegt Sylvana:‘ik wil Zwarte Piet niet verbieden. *….* Maar op school, in de publieke ruimte, op de nationale televisie gesubsidieerd door de belastingbetaler, zeg ik: liever niet’ en dan denk ik: en die andere geloofsgroepen dan, met hun geloof? Alles wel beschouwd is Zwarte Piet een onderdeel van een geloof. Discriminatie op grond van geloof mag niet. Er zijn in verschillende steden van Nederland scholen en winkelcentra en noem maar op waar alleen maar in een andere taal gespróken wordt dan Nederlands. Moet dat dan wel kunnen? Dat vind ík namelijk hypocriet.
Ik ga geen andere taal leren van landen waar ik nooit heen ga, alleen omdat er mensen zijn die dit land wensen te zien als hun vakantieland, in plaats van het land waar ze wonen.
Heb ik iets op die mensen tegen? Absoluut niet! Maar schei uit met het wegzeiken van Nederlandse feestjes en partijen omdat jij een reden hebt gevonden om je beledigd te voelen.

Zwarte Piet is al sinds een jaar of twintig aan verandering onderhevig. Ooit was het het domme hulpje van Sinterklaas. Ik kan me voorstellen dat dat, in combinatie met een andere huidskleur, protesten opleverde.
Dat beeld is echter veranderd. En het vreemde vind ik: het lijkt er vooral om te gaan dat mensen met een lichte huidskleur, hun huid niet donker mogen verven. Want het is niet alleen Zwarte Piet. Ook indianenpakjes voor kinderen, verkleden als eskimo of aziatische uitingen blijken niet langer te mogen.
Dat stuit met enorm tegen de borst.
Wie ben jij, Sylvana, om mij in een vrij land als Nederland te gaan verbieden om welke kleur dan ook tegen m’n huid te smeren? Ja, ik geef licht als ik m’n kleren uittrek op het strand. Nou èn??

Dat is nog een ander ding: Ebru discrimineert niet. Ze zet zich af tegen het toonbeeld wat er van haar culturele achterban van haar wordt verwacht. Het tegenovergestelde van wat Sylvana doet, dus. Ebru zegt: hou op met dat eeuwige gezeur. Sylvana zegt juist: ga vooral door, dan zullen we Nederland weleens even wat onderdaniger maken. Sterker nog: Sylvana komt alléén maar op voor hen die ZIJ als haar medemens beschouwd.
Roepen dat je voor gelijkheid op alle vlakken gaat en het voor maar één groep opnemen is net zo ‘etnisch profileren’ als waar ze zegt tegen te strijden. Zoals dat joch van 12 dat gearresteerd werd. Ik heb er alleen over gelezen. Toch kreeg ik de indruk dat de jongen zich provocerend had gedragen (fietsen waar het niet mag, geen ID willen laten zien, een valse naam opgeven etc) en alleen draagvlak kreeg omdat hij donker was en het om niet-donkere agenten ging. Waren ze wel donker geweest, dan vraag ik me serieus af of het jong niet gewoon een draai om z’n oren had gekregen en was gezegd: ‘en de volgende keer fiets je gewoon op het fietspad, begrepen?!’
Want de enige witte jongen die op een verder volledig zwarte school werd weggepest, eerder dit jaar: geen Sylvana die daar naar kraaide. Als je voor gelijke rechten voor iedereen bent, dan trek je ook op zo’n moment je grote politieke mond open!

Ik heb absoluut meer bewondering voor iemand die laat zien wat er allemaal mogelijk is als je je gedraagt zoals je zelf wilt en hoe je ook wilt dat anderen zich gedragen.
Dat is wat Ebru doet. Ze doet en zegt gewoon waar ze zin in heeft, ze zet op twitter dat Erdogan een lul is (dat is waar, trouwens; sorry Sylvana, maar die cartoon van jou als hond bij hem op schoot, sloeg echt de spijker op z’n kop; eisen dat de vrijheid van meningsuiting in feite aan banden wordt gelegd: ben je gek??) en moet daar ook onmiddellijk voor op de blaren zitten. Ebru wil rustig de confrontatie aangaan, ongeacht wie het is, waar ze is of wat dan ook. Ebru heeft écht ballen. Sylvana kan alleen maar dromen van zulke moed. Want stiekem heeft Sylvana dat helemaal niet.

 
Leave a comment

Posted by on March 6, 2017 in Opinion

 

Tags: , , , , , , , ,

Lessen en examen bij Capabel

Over diverse, zo niet alle onderwijsinstellingen is wel wat te zeggen. Zowel in positieve als in negatieve zin. Mijn ervaringen bij Capabel waren echter uiteindelijk zo beroerd dat ik de school zelfs zonder diploma verliet.
En niet omdat ik het niet zou kunnen.
Het zijn opleidingen die niet veel voorstellen. Ze duren een jaar en zijn zeer kostbaar. Voor 5000 euro leiden ze je wel ‘even’ op tot assistent in diverse beroepsformaties (Apothekersassistent, Klassenassistent, Dierenartsassistent, Doktersassistent, noem het zooitje maar op). De kwaliteit van de lessen was zeer gevarieerd. Ik ben eigenlijk maar 1 echt goede docente tegengekomen, die daar nu ook weer weg is. Kreeg een betere aanbieding elders.
Waar andere docenten vooral examentraining op voorhand gaven (‘als je dit nu leest en dat en dat in je hoofd stampt en het zo opschrijft, haal je je examen’ WTF?! Ik wil inhoudelijk leren!) gaf deze docente ook daadwerkelijk uitleg bij haar lessen. Ook ging ze, op verzoek, dieper op lesmateriaal in. Andere docenten werden hier vooral erg zenuwachtig van:
‘Dat hoef je echt niet te weten voor het examen!’ was het al gauw. Een mannelijke leraar vond het wel erg prettig om dichtbij te staan en kwam zo af en toe een rondje door de klas maken om zaken in het boek aan te wijzen, die niet echt nodig waren. Zoals z’n vinger over het papier gleed, voelde het zelfs bijna als een aanranding. Hij stelde daarnaast ook impertinente vragen, om dan degene die een vinger omhoog stak, het woord te laten doen…
Een studente zei daar iets van. Omdat hij net had gevraagd wie er weleens zelf een borstonderzoek had gedaan. Nu leek die vraag in het kader van de opleiding te zijn, maar het was wat al te duidelijk dat meneer hier ook meteen beeld bij wenste te hebben. Hij had eerder ook gevraagd of iemand van ons weleens een vrouwencondoom had gebruikt?
‘Ik vind dat u wel hele impertinente vragen stelt hoor, zo net na de lunch’ redde deze klasgenoot van ons de verplichting die er werd gevoeld om de vragen te beantwoorden. Hij sputterde wat, maar wist dondersgoed dat zijn motieven doorzien waren.
Een andere docente discrimineerde.
Uit protest heb ik daar het lokaal eens voor verlaten, toen ze alweer de enige Turkse jongen die onze klas rijk was, eruit stuurde. We waren een klas waren die halfomhalf waren. ‘Witte’ en ‘gekleurde’, die jongen de enige mannelijke, ook nog eens. En serieus, de ‘witte’ liet ze altijd zitten en meedoen in de les, de ‘gekleurde’ moesten er altijd uit. Onder het mom van ‘huiswerk niet gemaakt? Doe maar op de gang dan’. Terwijl ik zo vaak het niet helemaal had gemaakt, dat dan ook zei, en zij kwam met:
‘Ja, maar jij weet tenminste waar we het over hebben’.
Tijdens het praktijkexamen was deze docente ook bijzonder hinderlijk. Wie er 5 seconden te laat binnenkwam, mocht er niet meer in (tegen de regels, je hebt immers gewoon minder tijd, maar je hebt wettelijk recht om je examen te mogen maken!) ook niet als het aan het verkeer of ander vervoer te wijten viel en hier melding van was gedaan op de receptie. Dit gebeurde wederom bij de Turkse medestudent.
‘Niks hoor, je stoort nu teveel!’ wees mevrouw de docent hem bruut de deur.
Vervolgens ging mevrouw zelf een half uur lang door het lokaal lopen ijsberen. Op hoge hakken. Alsof je je examen doet terwijl er ondertussen een Riverdance wordt uitgevoerd. Zeer hinderlijk. We keken allemaal steeds om als ze weer een rondje liep, maar niemand wilde worden weggestuurd (er was tenslotte net al iemand de deur gewezen) dus daadwerkelijk uitspreken deed niemand. Maar na het examen beklaagden we ons, tegen elkaar.
‘God zeg, had dat mens niet stil kunnen blijven zitten? Ik werd er echt gek van! Ik kon me helemaal niet concentreren!’
‘Waarom zei je dan niks?’
‘Ben jij gek?! Dan laat ze je zakken hoor!’
Op een keer heb ik er toch wat van gezegd. Van haar oneerlijke handelen. Het lopen liet ik nog achterwege.
Daar werd ze inderdaad niet blij van.
Ze liet me voor mijn examen zakken.

Inhoudelijk voor wat betreft de lesstof: die is hetzelfde als de reguliere opleidingen, maar het in praktijk brengen is een kwestie van stagelopen, vlieguren maken.
-Er blijken bijzonder weinig gecertificeerde bedrijven te zijn die welwillend zijn om met Capabel in zee te gaan. Hoe vaak ik niet heb moeten uitleggen waarom ik bij Capabel zat….men heeft liever ROC studenten, of LOI.
-De begeleiding is ontzettend beroerd (ik heb mijn begeleidster eenmaal gezien, we hadden daarvoor nog nooit gepraat en de mededelingen die me werden gedaan waren hoogst onprettig) en de lesinhoud zo karig dat men er geen raad mee weet en je vooral succes wenst.
Men wil bij Capabel snel veel geld verdienen. 5000 euro voor een jaar voldoet daar wel aan.
-Sociale interacties worden niet aangeleerd. Daar is wel een lesonderdeel voor, maar voor het soort werk wat je gaat doen, is dat niet afdoende. Dit hangt van je stage af. Dan vind ik dat er toch echt teveel van die stage wordt verwacht -niet elke plek is zo ideaal- om het volledig te kunnen leren.

Het internet afstruinen levert eigenlijk ook vooral negatieve ervaringen op, en gezien het feit dat er een docente wordt toegelaten die discrimineert en eentje die eigenlijk gewoon seksueel intimideert, zou ik het van harte afraden. Het is weggegooid geld, stop die liever in een gedegen versie met docenten die goed begeleiden en bedrijven die het onderwijs wat je volgt, ondersteunen. Dat levert niet alleen een diploma op wat aanzienlijk meer baangarantie geeft, maar ook feitelijk een gedegen basiskennis voor je uiteindelijke beroep.

 
Leave a comment

Posted by on November 6, 2014 in Opinion, Projects

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,